110 lat temu urodził się pisarz, którego chciała uciszyć cenzura PRL. Ekranizację jego dzieł tworzyli mistrzowie
Dokładnie 110 lat temu urodził się Kazimierz Brandys - polski prozaik, eseista i autor scenariuszy filmowych, którego nazwisko znalazło się pod szczególnym nadzorem peerelowskiej cenzury. Mimo ograniczeń zdołał dotrzeć do wielu czytelników w Polsce i na świecie. Stworzone przez niego historie trafiły także na ekrany.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Kim był Kazimierz Brandys?
- Jak zmieniały się poglądy polityczne pisarza z biegiem czasu?
- Jakie są najważniejsze dzieła Kazimierza Brandysa i ich słynne ekranizacje?
Kim był Kazimierz Brandys? Początki kariery literackiej
Kazimierz Brandys urodził się 27 października 1916 roku w Łodzi. Pochodził z rodziny zasymilowanych żydowskich intelektualistów. Jego starszy o cztery lata brat - Marian - także został pisarzem. Obaj uczęszczali do Szkoły Zgromadzenia Kupców Miasta Łodzi, a następnie studiowali na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
Ekranizacje polskiej literatury - jak dobrze je znasz? Resztę artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Ekranizacje polskiej literatury. Dopasuj bohatera do filmu
Kazimierz Brandys debiutował w 1935 roku na łamach miesięcznika „Kuźnia Młodych” jako krytyk teatralny. Czas wchodzenia w dorosłe życie i początków kariery przerwała mu rozpoczynająca się II wojna światowa. Podczas okupacji zmuszony był do ukrywania się w Warszawie oraz Krakowie.
Pierwsze publikacje Brandysa i sympatyzowanie z władzą
Po wojnie Brandys zainteresował się ideologią komunistyczną i wiązał z nią nadzieje na przebudowę społeczeństwa. Dołączył do zespołu redakcyjnego tygodnika "Kuźnica". Od 1946 roku był także członkiem Polskiej Partii Robotniczej, a następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W tym okresie powstały takie jego dzieła, jak "Miasto niepokonane" (1946) o okupowanej Warszawie oraz cykl "Między wojnami", na które składały się: "Samson" (1948), "Antygona" (1948), "Troja, miasto otwarte" (1949) oraz "Człowiek nie umiera" (1951).
Najbardziej ideologiczną książką, pisaną według kanonu reguł socrealistycznych, była jego powieść "Obywatele" wydana w 1954 roku. We wrześniu 1955 roku Kazimierz Brandys opublikował w "Nowej Kulturze" także opowiadanie "Nim będzie zapomniany", uznawane za ukrytą krytykę Czesława Miłosza, który wcześniej wyemigrował z Polski.
"Matka Królów" i rozliczenie z komunizmem
Jednak poglądy pisarza z czasem zaczęły się zmieniać. Coraz uważniej przyglądał się rzeczywistości, w której ludzie wierzący w komunistyczne ideały sami stawali się ofiarami systemu. Przełomowym dziełem w twórczości Brandysa była powieść "Matka Królów", wydana w 1957 roku. Pisarz przedstawił w niej losy rodziny Królów, pokazując, jak polityczne decyzje i mechanizmy władzy wpływają na życie zwykłych ludzi.
Książka pokazywała dramat ludzi, którzy zaangażowali się w budowę nowego ustroju, a później sami doświadczyli jego brutalności. Dzięki temu stała się ważnym świadectwem rozczarowania komunizmem.
Cenzura PRL chciała mieć go pod kontrolą
Z biegiem lat Brandys coraz wyraźniej dystansował się od władz. W 1966 roku wystąpił z PZPR w proteście przeciwko represjom wobec filozofa Leszka Kołakowskiego. W latach 70. związał się ze środowiskami opozycyjnymi i rozpoczął niezależną karierę literacką. Od tego czasu stał się niewygodny dla komunistycznych władz. W 1976 roku jego nazwisko znalazło się na specjalnej liście autorów objętych szczególnym nadzorem cenzury.
Mistrzowie kina sięgali po jego utwory
Mimo cenzury twórczość Brandysa coraz bardziej interesowała czytelników, a także twórców filmowych. Jedną z najważniejszych ekranizacji tego autora jest "Jak być kochaną" w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa. Film z 1962 roku, oparty na opowiadaniu Brandysa, należy do najbardziej znanych dzieł polskiego kina psychologicznego.
Na ekran trafił również "Samson", którego filmową wersję wyreżyserował Andrzej Wajda w 1961 roku. Historia młodego Żyda, który próbuje przetrwać w okupowanej Warszawie, podejmuje temat prześladowań, wykluczenia i walki o zachowanie własnej godności.
W 1965 roku powstał "Sposób bycia" w reżyserii Jana Rybkowskiego, a dwa lata później ekranizację "Bardzo starych obojga" przygotował Janusz Nasfeter. Do filmów związanych z twórczością Brandysa należą także "Spokojne lata" z 1981 roku oraz "Matka Królów" w reżyserii Janusza Zaorskiego, zrealizowana w 1982 roku.
W 1981 roku Brandys zamieszkał na stałe poza Polską. Osiedlił się w Paryżu, gdzie kontynuował pracę literacką. Kazimierz Brandys zmarł 11 marca 2000 roku w Nanterre pod Paryżem. Pozostawił po sobie powieści, opowiadania, eseje i scenariusze, które pokazują nie tylko historię XX wieku, ale także osobistą przemianę autora.
Kazimierz Brandys
Źródło: Radio ZET / Wikipedia
10 najpiękniejszych cytatów Henryka Sienkiewicza. "Żyłem jak chciałem i umrę..."