Dziś przypada 154. rocznica jego narodzin. Wielki polski mistrz wciąż jest nieznany dla wielu rodaków

2 min. czytania
21.09.2026 08:05
Obserwuj nas na Google

21 września 1872 roku przyszedł na świat Edward Okuń - jeden z najważniejszych i najciekawszych polskich malarzy okresu Młodej Polski, tworzących w stylu secesji i symbolizmu. W swoich pracach łączył motywy alegoryczne z włoską ornamentyką, w centrum umieszczając jednak zwykle realistyczne postaci. Malował pejzaże i portrety, a także projektował okładki, tworząc ilustracje m.in. do słynnej "Chimery". Zmarł tragicznie w styczniu 1945 roku, pozostawiając po sobie ogromny artystyczny dorobek. 

Mężczyzna w kapeluszu załamanym i kolorowym szalu, z pewnym wyrazem twarzy.
fot. Domena Publiczna

Z tego artykułu dowiesz się:

  • Jakie były początki kariery Edwarda Okunia?
  • Dlaczego Włochy były ważne dla twórczości Okunia?
  • Które dzieła Edwarda Okunia są najbardziej znane?
Nie przegap

Początki kariery

Edward Okuń urodził się w rodzinie szlacheckiej herbu Belina. Po śmierci rodziców odziedziczył spory majątek, dzięki czemu już w dzieciństwie mógł pobierać lekcje rysunku u cenionych malarzy. Na początku lat 90. rozpoczął studia w Klasie Rysunkowej Wojciecha Gersona, a następnie w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, ucząc się od ówczesnych mistrzów, w tym Jana Matejki i Izydora Jabłońskiego. W kolejnych latach kontynuował naukę za granicą - w Monachium i Paryżu. Potem przez blisko dwie dekady mieszkał w Rzymie, szlifując swój oryginalny styl. Ogromną inspirację stanowiły dla niego podróże po włoskich miastach; wiadomo że zwiedził m.in. Wenecję, Rawennę, Sienę i Florencję.

Jak dobrze znasz arcydzieła malarstwa? Sprawdź swoją wiedzę! Resztę artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Quiz - polskie arcydzieła malarstwa. Tylko Polacy zdobędą 14/14 punktów

Domena Publiczna
1/14 Kto namalował "Autoportret z żoną"?

Najważniejsze dzieła

Do Polski powrócił w 1921 roku. Zamieszkał w Warszawie, gdzie spełniał się jako profesor, a następnie dyrektor Szkoły Sztuk Pięknych im. W. Gersona. Tworzył nastrojowe obrazy o tematyce alegorycznej i symbolicznej, a także pejzaże, portrety oraz ilustracje do czasopism, między innymi "Chimery". Charakterystycznym motywem jego malarstwa były kobiece postacie ukazywane w stylizowanych, renesansowych strojach. Modelką często była jego żona - Zofia Okuń. Do jego najbardziej znanych dzieł zalicza się:

  • symboliczny autoportret z żoną - "My i wojna" (Muzeum Narodowe w Warszawie)
  • "Śmierć Paganiniego" (Muzeum Narodowe w Lublinie)
  • "Autoportret z Sycylijką"/"Granaty" (Muzeum Narodowe w Poznaniu)
  • "Zwycięzcę" (Muzeum Narodowe w Poznaniu)
  • "Judasza" (Muzeum Archidiecezji Warszawskiej)
Zobacz także

Edward Okuń wykonał także polichromię frontowej ściany własnej kamienicy przy Rynku Starego Miasta w Warszawie. Jego nazwisko doskonale znają również osoby zainteresowane historią. Artysta był jednym ze świadków zamachu na prezydenta Gabriela Narutowicza. Wraz z jednym z adiutantów prezydenta pochwycił sprawcę - malarza Eligiusza Niewiadomskiego. Okuń zginął w styczniu 1945 roku od przypadkowej kuli na ulicy Skierniewic. Miał 72 lata. 

Kobieta stojąca przed portretem mężczyzny w czerwonym płaszczu i czapce w muzeum.
7 Zobacz galerię
fot. Shutterstock

Źródło: Radio ZET/ Wikipedia