Żadna komedia romantyczna. To film, który wbija w fotel i nie pozwala o sobie zapomnieć

Miało być idealnie

Norweski reżyser Kristoffer Borgli, twórca m.in. "Chorej na siebie" i "Dream Scenario", bierze tym razem na warsztat historię relacji. Jego narracja, rozpoczynająca się od romantycznej opowieści o pierwszym spotkaniu pary, przygotowującej właśnie swoje weselne mowy, dość szybko skręca jednak w zupełnie innym - bardzo niewygodnym - kierunku, mocno zbijając widza z tropu. Film zaczyna się bardzo niewinnie. Oto Emma (Zendaya) i Charlie (Robert Pattinson) dopinają ostatnie szczegóły ich wymarzonej ceremonii zaślubin, jednocześnie wspominając początki swojej znajomości. To historia rodem z komedii romantycznej - przypadkowe spotkanie w kawiarni, niezręczna rozmowa i wreszcie jeszcze bardziej niezręczny pierwszy pocałunek. Była to jednak miłość od pierwszego wejrzenia, a każdy kolejny wspólny dzień uświadamiał im, że są dla siebie stworzeni. Zaręczyny i rychły ślub okazały się więc tylko kwestią czasu. Kiedy jednak para zbliża się do szczęśliwego finału, w ich idealnym związku pojawia się duże pęknięcie. Po suto zakrapianym wieczorze w gronie znajomych i niespodziewanym wyznaniu Emmy, już nic nigdy nie będzie takie samo. Twist, który serwuje wówczas reżyser, otwiera film na nowo. Teraz to już nie urocza historia komediowa, a prawdziwe kino niepokoju, naszpikowane niewygodnymi żartami i błyskotliwymi metaforami.

Jak dobrze znasz amerykańskie filmy? Sprawdź swoją wiedzę! Resztę artykułu znajdziesz pod quizem...

Komedia nie-romantyczna

Tajemnica, która niespodziewanie wypełza z przeszłości, powoduje zgrzyt i wywołuje ogromny dyskomfort nie tylko u bohaterów "Dramy", ale i publiczności, przyglądającej się zmianie, jaka zaszła między narzeczonymi. Ta wżerająca się pod skórę wątpliwość, mocno uwiera, zabierając poczucie spokoju. Twórcy umiejętnie operują dźwiękiem i obrazem, podsycając to wrażenie. Ten doskonały efekt nie byłby jednak możliwy bez aktorów wcielających się w głównych bohaterów. Zendaya i Pattinson dają koncert swoich umiejętności, pokazując, jak bardzo utalentowanymi są aktorami. Ona gra uroczą, skromną, kruchą, ale i bardzo niejednoznaczną dziewczynę. On zwykłego chłopaka, który niespodziewanie staje przed dylematem i z dnia na dzień traci kontrolę. Idealnie kreuje zagubionego, bezradnego i wpadającego w obsesję mężczyznę. Sceny, w których oboje próbują poradzić sobie z problemem, jednocześnie udając przed światem, że wszystko jest w porządku, to prawdziwe filmowe perły. 

Zobacz także

Zapomniany film PRL. "Najwybitniejszy twórca komediowy w polskim kinie"

21 lat temu zachwycił Polaków. To jego najlepszy film

Choć "Drama" budzi momentami niecierpliwość (nim nastąpi finał, reżyser mocno przeciąga strunę, zbyt długo powielając niektóre motywy), ostatecznie pozostawia widza z poczuciem spełnienia. Możemy się pozachwycać zarówno techniczną stroną produkcji, znakomitą grą aktorską, stylową scenografią, jak i imponującą sekwencją finałowo-weselną. Nowy film Borgliego pulsuje energią, kreatywnością, humorem, ale i refleksyjnością. Podjęty przez reżysera temat można interpretować na wiele sposobów, podobnie zresztą jak ostatnią scenę. Produkcja otwiera pole do dyskusji i weryfikuje nasze poglądy na temat związków - kwestii wybaczania, zaufania, czy wreszcie odwagi. Myśląc o spędzeniu z kimś życia, nigdy do końca nie wiemy, kim jest ta druga osoba, kim była w przeszłości i jaka stanie się kiedyś. "Drama" unaocznia nam potencjalne problemy i w dość brutalny sposób zrywa z mitem idealnej relacji. To odświeżająca komedia, zdecydowanie warta uwagi i wizyty w kinie. 

Źródło: Radio ZET