Jego książki uznawane są za arcydzieła. Swoją żonę doprowadził do szaleństwa

Życie i twórczość Francisa Scotta Fitzgeralda

Francis Scott Fitzgerald przyszedł na świat 24 września 1896 w Saint Paul w Stanach Zjednoczonych. W 1913 roku podjął studia na Uniwersytecie w Princeton, przerwał je jednak, aby wstąpić do wojska w 1917 roku. Trzy lata później wziął ślub z Zeldą Fitzgerald (z domu Sayre). Małżeństwo doczekało się razem córki, którą nazwali Scottie.

To właśnie Zelda była dla pisarza największą muzą i inspiracją do tworzonych przez niego książkowych bohaterek płci żeńskiej, m.in. Nicole Diver w utworze "Czuła jest noc". Niestety, za ich czułym, przykuwającym uwagę wszystkich związkiem kryła się mroczna tajemnica.

Zelda Fitzgerald - ukochana i tragiczna muza pisarza

Zelda Fitzgerald cierpiała na problemy natury psychicznej. Od dzieciństwa rozpieszczana i adorowana, uwielbiała być w centrum uwagi. Gdy mąż ją ignorował, jej zachowanie ulegało ogromnej zmianie.

- Ilekroć Scott przestawał zwracać na nią uwagę, zaczynała czynić szalone rzeczy. Legenda głosi, że pewnego razu, podczas przyjęcia w ich domu w Los Angeles, spaliła wszystkie swoje ubrania w wannie. Innym razem pozbierała całą biżuterię gości i cisnęła ją do garnka z wrzącą wodą. Gdy zaś Scott usiadł u stóp Isadory Duncan w restauracji Saint-Paul-de-Vence, Zelda skoczyła z tarasu - pisała o niej Lisa Appignanesi w książce "Szalone, złe i smutne. Kobiety i psychiatrzy".

Rozwiąż quiz z ekranizacji literatury. Tylko mistrz zdobędzie 100 proc. Resztę artykułu znajdziesz pod quizem...

Zelda nie odnajdywała się również w macierzyństwie. Tuż po porodzie miała powiedzieć o Scottie: "Mam nadzieję, że będzie piękna i głupia" - po latach jej mąż wykorzystał ten cytat w swojej największej powieści pt. "Wielki Gatsby". Los córki stał się obsesją Francisa Scotta, który dbał o to, by mała Scottie była świetnie wykształcona.

Zarówno Scott, jak i Zelda angażowali się w liczne romanse, jednak choć pewnego razu kobieta zechciała rozwodu, mąż zamknął ją w domu, dopóki nie zrezygnowała z tego żądania. Powodowało to liczne głośne konflikty - niektóre z nich kończyły się próbami samobójczymi Zeldy. Mimo kolejnych wydawniczych sukcesów Scotta, imprez i podróży, oboje byli nieszczęśliwi. Obsesją Zeldy stał się balet - ćwiczyła czasem po 8 godzin dziennie, dążąc do własnej profesjonalnej kariery, choć jej mąż uważał to za stratę czasu.

Tragiczne dzieje małżeństwa Fitzgeraldów

W kwietniu 1930 roku u Zeldy Fitzgerald zdiagnozowano depresję, a następnie schizofrenię (współcześnie psycholodzy twierdzą, że mogła to być błędna diagnoza, a jej objawy wskazują bardziej na zaburzenia afektywne dwubiegunowe). Odtąd musiała okresowo przebywać w szpitalach psychiatrycznych.

W szpitalu psychiatrycznym Zelda zaprzyjaźniła się z pisaniem, które pozwalało jej wyrazić najgłębsze uczucia. Fragmenty pamiętników kobiety oraz niektórych stworzonych przez nią opowiadań w swoich powieściach wykorzystał jej mąż. Zelda Fitzgerald nigdy nie zdobyła sławy jako autorka.

Francis Scott zmarł nagle 20 grudnia 1940 r. w wyniku drugiego ataku serca. Zelda nie pojawiła się na jego pogrzebie. Zginęła 10 marca 1948 roku w tragicznym pożarze szpitalu Highland Mental Hospital w Asheville, razem z ośmioma innymi pacjentkami. Czekała zamknięta w pokoju na elektrowstrząsy.

Płytę nagrobną Fitzgeraldów zdobi ostatnie zdanie z najsławniejszej powieści pisarza - "Wielkiego Gatsby'ego".

Fot. domena publiczna
grób rodziny Fitzgerald

Źródło: Radio ZET / Wikipedia / Książki.wp.pl