„Jedna z najwybitniejszych powieści”. Arcydzieło Polki przetłumaczono na 14 języków
Maria Kuncewiczowa, pisarka i eseistka, to jedna z najznakomitszych polskich postaci XX wieku. W jej dorobku znajdziemy opowiadania, powieści, dwie antologie polskiej literatury, a nawet… pierwszą w Polsce powieść radiową („Dni powszednie państwa Kowalskich”). Choć sporą część życia mieszkała za granicą, nigdy nie utraciła kontaktu z Polską. Zarówno w kraju, jak i na świecie zyskała uznanie głównie dzięki jednemu utworowi – powieści „Cudzoziemka”. Dzieło przetłumaczono na kilkanaście języków, a w latach 80. zekranizowano.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Maria Kuncewiczowa była cenioną pisarką i eseistką, autorką słynnej powieści – „Cudzoziemka”.
- Utwór zyskał uznanie zarówno w Polsce, jak i za granicą.
- W 1986 roku, na podstawie scenariusza Kuncewiczowej, zrealizowano film o tym samym tytule.
Kim była Maria Kuncewiczowa?
Maria Kuncewiczowa, córka Józefa Szczepańskiego, dyrektora Gimnazjum Polskiego w Płocku, i skrzypaczki Adeliny z Dziubińskich, odebrała gruntowne wykształcenie. Najpierw przez kilka lat uczyła się na pensji pani Aspis, potem uczęszczała na kursy przygotowawcze u Leonii Rudzkiej w Warszawie, a następnie wyjechała z matką do Francji, gdzie na uniwersytecie w Nancy ukończyła w 1914 roku kurs języka i literatury francuskiej dla cudzoziemców. Po powrocie do Polski studiowała na Uniwersytecie Jagiellońskim (filologia polska) oraz Uniwersytecie Warszawskim, by krótko później zostać tłumaczką w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W 1919 roku uczestniczyła nawet w Konferencji Pokojowej w Paryżu.
Rozwiąż quiz o polskiej literaturze. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Klasyka polskiej literatury - czy wiesz, z której książki pochodzi ten fragment?
Kariera literacka. Jakie tytuły znajdziemy w dorobku Marii Kuncewiczowej?
Z czasem zaczęła rozwijać swoją kolejną pasję, jaką była literatura. Debiutowała jeszcze pod panieńskim nazwiskiem – jako Maria Szczepańska – w warszawskim „Pro Arte et Studio” opowiadaniem „Bursztyny”. Jej kariera rozwinęła się na dobre w 1926 roku, kiedy wydała tekst z historii Chin, zatytułowany „Tseu-Hi, władczyni bokserów”. W międzyczasie dołączyła do PEN-Clubu, w którego kongresach uczestniczyła w Pradze i Paryżu. Publikowała felietony, opowiadania oraz powieści, m.in. „Przymierze z dzieckiem” i „Dwa księżyce”.
Prawdziwą sławę, w latach 30., zyskała jednak przede wszystkim dzięki książce „Cudzoziemka” – utworowi uznawanemu za jedno z najwybitniejszych osiągnięć literackich psychologizmu okresu międzywojennego. W swojej powieści autorka opowiada o jednym dniu z życia Róży Żabczyńskiej - córki polskiego emigranta, która wychowała się w Rosji. Kobieta jest już u schyłku życia i właśnie rekonstruuje wydarzenia z przeszłości, uciekając w ten sposób od smutnej rzeczywistości. Pierwowzorem tej postaci miała być matka pisarki, która zmarła kilka lat przed wydaniem książki.
„Cudzoziemka” została wydana w 1935 roku w „Kurierze Porannym”, a następnie przetłumaczona na 14 języków. Pół wieku po premierze doczekała się także ekranizacji. Na potrzeby swojego filmu, przy pomocy Kuncewiczowej, zaadaptował ją Ryszard Ber. W roli głównej wystąpiła Ewa Wiśniewska.
Maria Kuncewiczowa
Jakie nagrody otrzymała pisarka?
Maria Kuncewiczowa za swoją twórczość była wielokrotnie nagradzana. Przyznano jej m.in. nagrodę literacką im. Włodzimierza Pietrzaka oraz Złoty Wawrzyn Polskiej Akademii Literatury. Pisarka przez wiele lat przebywała za granicą – podczas II wojny światowej w Anglii, potem przez kilka lat w Stanach Zjednoczonych, gdzie wykładała literaturę polską na University of Chicago. Od 1962 roku do końca życia (1989r.) mieszkała w Kazimierzu Dolnym.
Źródło: Radio ZET/ Wikipedia/culture.pl