Ikona PRL otrzymała stypendium od wielkiego Polaka. Wypadek zatrzymał jej karierę
Jedna z najważniejszych postaci polskiej muzyki XX wieku zrobiła międzynarodową karierę dzięki talentowi, pracy i wsparciu wybitnego rodaka. Grażyna Bacewicz była nie tylko cenioną kompozytorką, ale też znakomitą skrzypaczką, która koncertowała w całej Europie. Jej dynamicznie rozwijającą się karierę sceniczną przerwał nagły i dramatyczny wypadek.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Kim była Grażyna Bacewicz i jak przebiegała jej edukacja muzyczna.
- Jaką rolę odegrało stypendium Ignacego Jana Paderewskiego w jej rozwoju.
- Dlaczego musiała zakończyć karierę skrzypaczki i jak wpłynęło to na jej twórczość.
Kim była Grażyna Bacewicz? Otrzymała stypendium od Ignacego Jana Paderewskiego
Grażyna Bacewicz urodziła się 5 lutego 1909 r. w Łodzi w rodzinie o silnych tradycjach muzycznych. Zarówno ojciec, jak i bracia byli kompozytorami, a matka wywodziła się z polskiej rodziny. Już od najmłodszych lat pobierała nauki gry na fortepianie i skrzypcach, a następnie kontynuowała edukację muzyczną w warszawskim Konserwatorium pod kierunkiem takich pedagogów jak Kazimierz Sikorski (kompozycja), Józef Jarzębski (skrzypce) i Józef Turczyński (fortepian). Ukończyła konserwatorium w 1932 r. z dyplomami zarówno z kompozycji, jak i gry na skrzypcach. Równolegle podjęła krótko studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim.
Rozwiąż muzyczny quiz. Tylko mistrz zdobędzie komplet punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…
Quiz: Wskaż artystę znając jedynie początek utworu. Młodzi odpadną na 5. pytaniu
W roku 1932 dzięki hojnej pomocy Ignacego Jana Paderewskiego otrzymała stypendium umożliwiające studiowanie w École Normale de Musique w Paryżu. To jedna z najbardziej renomowanych szkół muzycznych w Europie. Tam przez okres 1932–1933 doskonaliła swoje umiejętności kompozytorskie pod kierunkiem Nadii Boulanger, wybitnej pedagog i mistrzyni warsztatu muzycznego, cenionej za rygorystyczne podejście do formy i analizy muzycznej. Równolegle brała prywatne lekcje gry na skrzypcach u Andre Toureta. Pobyt w Paryżu wpłynął znacząco na jej twórczy rozwój, a efektem były pierwsze poważne utwory, takie jak Kwintet smyczkowy op. 8 i Suita dziecięca.
Wypadek zakończył karierę skrzypaczki. Dlaczego musiała przerwać?
Po powrocie do Polski rozpoczęła intensywną karierę jako skrzypaczka i kompozytorka. Już w 1935 r. zdobyła wyróżnienie na I Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. Henryka Wieniawskiego w Warszawie. W latach 1936–1938 była pierwszą skrzypaczką w Orkiestrze Polskiego Radia pod kierownictwem Grzegorza Fitelberga. W czasie II wojny światowej dawała koncerty konspiracyjne. Po wojnie kontynuowała działalność koncertową i pedagogiczną, wykładając w konserwatorium w Łodzi. Jej twórczość obejmowała liczne koncerty skrzypcowe, kwartety smyczkowe i dzieła orkiestrowe, zdobywając nagrody zarówno w Polsce, jak i za granicą.
W 1954 r. poważny wypadek samochodowy zakończył jej karierę wykonawczą. Bacewicz doznała licznych obrażeń, które zmusiły ją do wycofania się z aktywnej działalności koncertowej, koncentrując się w kolejnych latach na komponowaniu. Po długiej hospitalizacji powróciła do pracy twórczej, tworząc m.in. Partitę na orkiestrę, a także kolejne kwartety smyczkowe i koncerty. Jej późniejsza muzyka, często nowatorska, do dziś stanowi istotną część repertuaru XX-wiecznej muzyki klasycznej. Zmarła 17 stycznia 1969 r. w Warszawie.
Źródło: Radio ZET/ Wikipedia
![Kobieta w eleganckiej biżuterii, uśmiechająca się na tle publiczności na czerwonym dywanie.](https://s.eurozet.pl/cbz/2026/10/20/7fb4c320/2505358-179x101-6eaab13dc7.png "Film Kasi Smutniak zachwycił włoskich krytyków. "Trafia prosto do serca"")
