Radio ZET
Rozrywka
Kultura
Najpiękniejsze cytaty Wiesława Myśliwskiego. "Ile niewypowiedzianych słów…”

Najpiękniejsze cytaty Wiesława Myśliwskiego. "Ile niewypowiedzianych słów…”

Patrycja Orzeł

3 min. czytania

31.03.2026 09:27

Koniec marca tego roku okazał się bolesnym czasem dla miłośników polskiej literatury. W wieku 94 lat zmarł Wiesław Myśliwski - autor takich wielkich dzieł, jak "Nagi sad", "Kamień na kamieniu", "Traktat o łuskaniu fasoli" oraz "Ucho igielne". Zasłużony pisarz pozostawił po sobie wybitny dorobek i wyjątkowe przesłanie, które może inspirować kolejne pokolenia.

Wiesław Myśliwski. Mężczyzna z siwymi włosami, zamyślony, patrzy prosto w obiektyw, opierając rękę na twarzy.

Z tego artykułu dowiesz się:

Nie żyje znany polski pisarz Wiesław Myśliwski
Autor dwukrotnie wyróżniony Nagrodą Literacką "Nike" zmarł w wieku 94 lat
Przypominamy najpiękniejsze cytaty z jego ważnych dzieł

Zmarł wybitny polski pisarz Wiesław Myśliwski

Nie żyje Wiesław Myśliwski. Utalentowany polski pisarz i dwukrotny laureat Nagrody Literackiej "Nike" znany był przede wszystkim z dzieł klasyfikowanych do gatunku " literatury chłopskiej". W licznych książkach podejmował problematykę tożsamości wsi i jej mieszkańców w czasach historycznych przemian.

Jak dobrze znasz klasyki polskiej literatury? Tylko prawdziwy mistrz zdobędzie wszystkie punkty. Resztę artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Klasyka polskiej literatury - czy wiesz, z której książki pochodzi ten fragment?

1/10 "Bo serce nie sługa, nie zna, co to pany, I nie da się przemocą okuwać w kajdany."

"Przedwiośnie" Stefan Żeromski

"Pan Tadeusz" Adam Mickiewicz

"Noce i dnie" Maria Dąbrowska

Jego twórczość była jednak uniwersalna i stanowiła lekcję dla wszystkich. Myśliwski snuł bogate refleksje na temat życia, człowieczeństwa, moralności i śmierci. Warto poznać jego twórczość - w tym najważniejsze zdania, do których czytelnicy wracali w poszukiwaniu inspiracji. Poniżej przedstawiamy najpiękniejsze cytaty Wiesława Myśliwskiego.

Piękne i wzruszające cytaty Wiesława Myśliwskiego

Po śmierci Wiesława Myśliwskiego wielu czytelników zajrzało do jego książek, żeby przypomnieć sobie, co sam autor mówił o ważnych tematach. W poniższych cytatach znaleźć można jego refleksje na temat ludzkiego życia, przemijania oraz śmierci.

"Ile niewypowiedzianych słów przepadło na zawsze. A może ważniejsze były od tych wszystkich wypowiedzianych." ("Traktat o łuskaniu fasoli")
"Człowiek wmówił sobie, że ma za krótkie życie, w związku z czym zwykł się tłumaczyć ustawicznym brakiem czasu. Tylko, powiedzmy, gdyby żył dwa razy dłużej, miałby go więcej? Wątpię. Jeśliby komuś udało się skonstruować zegar, który odmierzałby człowiekowi czas zmarnowany, pusty, i czas pełny, poświęcony jakiemuś pożytkowi, choćby własnemu, okazałoby się, że większość życia zmarnował. Więc może i tak życie dane jest nam w nadmiarze." ("Ostatnie rozdanie")
"To prawda, że znaleźć siebie to nieprosta sprawa. Kto wie, czy nie najtrudniejsza ze wszystkich spraw, jakie człowiek ma do załatwienia na tym świecie." ("Traktat o łuskaniu fasoli")
"Książki to także świat, i to świat, który człowiek sobie wybiera, a nie na który przychodzi." ("Traktat o łuskaniu fasoli")
"Śmiech to zdolność człowieka do obrony przed światem, przed sobą. Pozbawić go tej zdolności to uczynić go bezbronnym." ("Traktat o łuskaniu fasoli")
"Bo najciężej jest ruszyć. Nie dojść, ale ruszyć. Dać ten pierwszy krok. Bo ten pierwszy krok nie jest krokiem nóg, lecz serca. To serce najpierw rusza, a dopiero nogi za nim zaczynają iść. A na to nie tylko trzeba siły, ale i przeznaczenia, żeby przemóc serce i powiedzieć, to ruszam." ("Widnokrąg")
"A że żyć, żyłem, jak się dało czy musiało, to widocznie inaczej się nie dało, bo nikt przecież nie żyje, jak by chciał. A zresztą gdyby nawet się dało, jak by człowiek chciał, czy byłoby mu lepiej? Nigdy nie wiadomo, czy tak jak człowiek by chciał, nie byłoby akurat gorzej. To może każdy ma nie tylko takie życie, jakie ma, ale i najlepsze, jakie mógłby mieć." ("Kamień na kamieniu")

Warto w tych smutnych okolicznościach pochylić się nad wartościową prozą, którą pozostawił po sobie mistrz.