Jej dzieło jest dziś w Polsce lekturą szkolną. Niezwykłe, jaki przybrała pseudonim
Joanna Papuzińska to ulubienica młodych czytelników. Ceniona pisarka, poetka i wykładowczyni, zyskała uznanie i sympatię głównie jako autorka poczytnych bajek i wierszy dla dzieci. Niektóre ze swoich utworów podpisywała pseudonimami. Jeden z nich nawiązuje do imienia i nazwiska wybitnego polskiego artysty.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Które utwory przyniosły sławę Joannie Papuzińskiej.
- Dlaczego "Asiunia" zajmuje szczególne miejsce w dorobku pisarki.
- Jakie inne osiągnięcia, poza literaturą, ma na koncie ceniona artystka.
Joanna Papuzińska kilka tygodni temu obchodziła swoje 87. urodziny. Artystka przyszła na świat tuż przed wybuchem II wojny światowej w rodzinie pedagoga i działacza społecznego Stanisława Papuzińskiego oraz bibliotekarki Zofii z Wędrychowskich. Wychowywała się z czworgiem rodzeństwa (trzema braćmi i siostrą) w Warszawie. Ze względu na zamiłowanie bliskich do literatury, ona sama także szybko zainteresowała się tą dziedziną. "Jest nawet takie powiedzonko w mojej rodzinie, że uczyłam się chodzić, trzymając się półek z książkami" - wspominała jakiś czas temu na antenie Polskiego Radia.
Jej opowiadania skradły serca młodych czytelników
Bardzo wcześnie zaczynała tworzyć także własne utwory, pisząc m.in. wierszyki okolicznościowe, ale oficjalnie - jako pisarka - zadebiutowała podczas studiów dziennikarskich na Uniwersytecie Warszawskim. Opublikowała wówczas na łamach czasopisma "Świat młodych" opowiadanie poświęcone Januszowi Korczakowi - "Człowiek o gorącym sercu". Choć po studiach magisterskich podjęła pierwsze zarobkowe prace (zatrudniono ją m.in. w Wydawnictwie Harcerskim i bibliotece dziecięcej) oraz postanowiła się dalej kształcić (rozpoczęła studia doktoranckie), nie porzuciła pisania. Jeszcze w latach 60. ukazała się jej pierwsza książka dla dzieci - "Tygryski". Dzieło to okazało się początkiem wspaniałej serii. W sumie, podczas trwającej kilka dekad kariery literackiej, Joanna Papuzińska wydała ponad czterdzieści opowiadań, baśni i wierszyków dla dzieci, stając się ulubienicą najmłodszych. W jej dorobku znajdziemy takie dzieła, jak "Czarna jama", "Agnieszka opowiada bajkę", "Darowane kreski", "Lisek Maciuś", "Bajka o smoku niewawelskim", czy "Chwilki dla Emilki".
Największą popularność przyniosły jednak artystce zbiory opowiadań "Nasza mama czarodziejka" oraz "Asiunia". Pierwsza z nich ukazała się w 1968 roku; to tom opowiadań o perypetiach pani Marii, mieszkanki Makowic, która wychowuje trójkę dzieci, jednocześnie domowymi sposobami "czarując" świat. Zdaniem jej pociech, ma magiczne zdolności i żadne z wyzwań nie jest jej straszne. Dziś jeszcze większą sympatią czytelników cieszy się druga z wymienionych pozycji. "Asiunia" od 2017 roku jest lekturą szkolną w pierwszych klasach podstawówki. Autorka opowiada w tym utworze o własnych doświadczeniach z dzieciństwa, czyli dorastaniu w czasach II wojny światowej. Słynne opowiadanie zapoczątkowało cykl literacki. W drugiej odsłonie - "Mój tato szczęściarz" - pisarka przedstawia losy ojca ojca podczas powstania warszawskiego, a w części trzeciej - "Krasnale i olbrzymy" - ponownie pisze o własnych perypetiach, tym razem wracając wspomnieniami do czasów powojennych.
Jak dobrze znasz polskie książki? Sprawdź swoją wiedzę! Resztę artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Jak dobrze znasz polskie książki? Przeciętny czytelnik musi zgarnąć 10/15
Nie tylko kariera literacka
Poza publikowaniem utworów dla dzieci, Papuzińska angażowała się w kilka innych projektów. To ona była inicjatorką powstania popularnego czasopisma "Guliwer", a w latach 80. jako członkini NSZZ "Solidarność" współredagowała kilka niezależnych pism, podpisując się pseudonimem Brzan Jechwa. W swoim mieszkaniu prowadziła salon kultury niezależnej, będący miejscem spotkań literackich, politycznych, odczytów, pokazów filmowych i działalności teatru domowego. Sporą część życia poświęciła także nauce. W latach 90. otrzymała stopień doktora habilitowanego, a w 2001 roku tytuł profesora nauk humanistycznych. Przez lata pracowała w dawnym Instytucie Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych Wydziału Historycznego UW.
Za swoją działalność na rzecz polskiej kultury i literatury była wielokrotnie nagradzana i odznaczana. Przyznano jej m.in. Złoty Krzyż Zasługi, Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki, Order Uśmiechu oraz Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis".
Źródło: Radio ZET/ Wikipedia/polskieradio24.pl