Polskie nazwisko nie przeszkodziło jej w karierze za granicą. Trzykrotnie nominowano ją do Oscara

Od warszawskich kin do światowej kariery filmowej

Anna Biedrzycka-Sheppard to jedna z najbardziej rozpoznawalnych polskich kostiumografek pracujących dla światowego kina. Trzykrotnie była nominowana do Oscara za kostiumy do filmów „Lista Schindlera” Stevena Spielberga, „Pianista” Romana Polańskiego oraz „Czarownica” Roberta Stromberga. Współpracowała również z Quentinem Tarantino przy „Bękartach wojny”, a jej dorobek obejmuje takie produkcje jak „Kompania braci”, „Kapitan Ameryka: Pierwsze starcie” czy „Spider-Man: Daleko od domu”. Przez lata wypracowała pozycję cenionej specjalistki od kostiumów historycznych i filmowych.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: 100% punktów tylko dla znawcy polskich seriali. „Ranczo”, „Alternatywy 4”, „Daleko od szosy” i inne

1/10 "Alternatywy 4": Jak miał na imię pan Cichocki?

Daniel

Zdzisław

Dionizy

Dalej

Urodziła się 18 stycznia 1946 r. w Żyrardowie. Jej zainteresowanie kinem przyszło wraz z rodzinnymi tradycjami – ojciec i wuj byli związani z branżą filmową. Jej młodsza siostra Magdalena Biedrzycka także wybrała zawód kostiumografki. Wychowywała się w Warszawie, gdzie często chodziła do kina. Szczególne wrażenie zrobił na niej film „Lampart” Luchina Viscontiego, a zwłaszcza kostiumy głównej bohaterki granej przez Claudię Cardinale. Studiowała architekturę na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, jednak podczas praktyk filmowych odkryła, że bardziej niż scenografia interesuje ją projektowanie ubiorów. Z czasem rozpoczęła współpracę przy polskich produkcjach filmowych.

Redakcja poleca

Polak pracował przy filmie nagrodzonym we Włoszech. Stworzył adaptację lektury szkolnej

Dziś „pierwsza dama polskiego teatru" kończyłaby 114 lat. Była żoną legendarnego premiera PRL

Poznajesz ikonę kina PRL? Zagrał w „Lalce", „Ziemi obiecanej" i „M jak miłość"

Emigracja, życie rodzinne i droga na oscarowe salony

Po wyjeździe do Londynu musiała odnaleźć się w nowej rzeczywistości. W ciągu dnia pracowała jako kelnerka, wieczorami uczęszczała natomiast do szkoły językowej, gdzie poznała swojego przyszłego męża, Leo Shepparda. Mężczyzna szybko oświadczył się swojej uczennicy, a ona przyjęła jego propozycję. Małżeństwo nie przetrwało, jednak kostiumografka do dziś posługuje się nazwiskiem byłego męża. Później związała się z innym partnerem, z którym doczekała się córki Antonii. Na pewien czas ograniczyła aktywność zawodową, aby zająć się wychowaniem dziecka.

Do pracy przy filmie wróciła dzięki Agnieszce Holland i produkcji „Zabić księdza”. Wcześniej zdobywała doświadczenie przy polskich filmach, współpracując między innymi z Januszem Morgensternem, Krzysztofem Zanussim i Stanisławem Bareją. Przełomem okazało się zaproszenie do pracy przy „Liście Schindlera”. Na początku myślała, że to żart, ale szybko okazało się, jak bardzo się pomyliła. Produkcja Spielberga przyniosła jej pierwszą nominację do Oscara i otworzyła drogę do kolejnych międzynarodowych projektów.

Powiedziałam mu tylko – rany, czy ty się nigdy nie nauczysz, że ludzie robią sobie żarty? To jest przecież niemożliwe - tak kostiumografka zareagowała na wiadomość od Spielberga.

Za swoją pracę otrzymała również nominacje do nagród BAFTA i Cezara. Została laureatką Polskiej Nagrody Filmowej Orzeł za kostiumy do „Pianisty”. Anna B. Sheppard przez kolejne dekady pracowała przy produkcjach europejskich i hollywoodzkich.

Kocham swój zawód szaleńczo i nie wyobrażałam sobie życia bez filmu. Tu jest tak wielka konkurencja, że w pewnym momencie, jak już miałam tę pracę przy filmach, zachłysnęłam się nią. Poczułam, jakbym ze stawu wypłynęła na wielkie morze. Musiałam bardzo ciężko pracować, żeby się utrzymać w show-biznesie. Byłam wtedy zupełnie sama. Wszystkie wybory pozostawiono mnie i tylko mnie. Dlatego za wszelką cenę nie chciałam się poddać - opowiadała.

Źródło: Radio ZET/ Wikipedia/Onet