Pierwszy aktor nagrodzony Oscarem. To, co wydarzyło się później, rzuca cień na jego karierę
Statuetka Oscara to jedno z najważniejszych filmowych wyróżnień i marzenie wielu aktorów. Niewielu pamięta jednak, kto otrzymał ją jako pierwszy. Wyróżnienie za najlepszą rolę pierwszoplanową podczas 1. ceremonii wręczenia Oscarów otrzymał Emil Jannings. Kim był i dlaczego jego biografia do dziś budzi tak skrajne emocje?
Z tego artykułu dowiesz się:
- Kim był Emil Jannings i jak rozpoczęła się jego kariera aktorska?
- Za jakie role otrzymał pierwszego w historii Oscara dla najlepszego aktora?
- Dlaczego jego późniejsza działalność wywołała kontrowersje?
- Jak zakończyła się kariera jednego z pionierów światowego kina?
Emil Jannings - początki kariery i droga do sławy
Emil Jannings, a właściwie Theodor Friedrich Emil Janenz, urodził się 23 lipca 1884 roku w szwajcarskim Rorschach. Jego matka była Niemką, a ojciec Amerykaninem. Karierę rozpoczynał na deskach teatru, a na ekranie zadebiutował w 1914 roku. Szybko stał się jedną z najważniejszych postaci niemieckiego kina niemego.
Polacy, którzy zdobyli Oscara - jak dobrze ich pamiętasz? Resztę artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Polacy, którzy zdobyli Oscara. Wyłożysz się już na 5. pytaniu
Jannings wyróżniał się wyrazistą grą aktorską i umiejętnością wcielania się w skomplikowane, często tragiczne postacie. Występował między innymi w produkcjach Ernsta Lubitscha, a międzynarodową rozpoznawalność przyniosła mu rola w filmie "Madame DuBarry" z 1919 roku. W latach 20. XX wieku jego talent doceniono również za oceanem. Aktor wyjechał do Hollywood, gdzie zagrał w kilku produkcjach amerykańskich.
Pierwszy Oscar dla najlepszego aktora w historii
Największy zawodowy sukces przyszedł w 1929 roku. Emil Jannings został pierwszym laureatem Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego. Nagrodzono go za role w filmach "Niepotrzebny człowiek" (1927) oraz "Ostatni rozkaz" (1928).
Było to historyczne wyróżnienie, które na zawsze zapisało jego nazwisko w dziejach światowej kinematografii. Niestety, rozwój kina dźwiękowego utrudnił mu dalszą karierę w Hollywood. Jego silny niemiecki akcent stanowił przeszkodę w zdobywaniu kolejnych ról, dlatego zdecydował się wrócić do Europy.
"Błękitny anioł" i współpraca z Marleną Dietrich
Po powrocie na europejskie ekrany Jannings wystąpił w jednym ze swoich najbardziej znanych filmów - "Błękitnym aniele" z 1930 roku. Zagrał w nim profesora Immanuela Ratha, a jego partnerką ekranową była Marlene Dietrich. W kolejnych latach wystąpił również w takich filmach, jak "Quo vadis?", w którym wcielił się w Nerona, "Portier z hotelu Atlantic" czy "Faust".
Skandaliczny rozdział w życiu aktora
Karierę Emil Jannings przyćmiły późniejsze wybory i sympatie polityczne. Po dojściu nazistów do władzy aktor występował w produkcjach wspierających propagandę reżimu i publicznie popierał jego ideologię. Nie był członkiem NSDAP, jednak utrzymywał bliskie związki z władzami.
W 1938 roku objął kierownictwo wytwórni Tobis, a Joseph Goebbels przyznał mu jedno z najważniejszych odznaczeń kulturalnych ówczesnego reżimu. Wystąpił również w propagandowym filmie "Ohm Krüger" z 1941 roku.
Po zakończeniu II wojny światowej jego działalność została surowo oceniona. Alianci nałożyli na niego dożywotni zakaz wykonywania zawodu. "Otwarty sprzeciw równałby się obozowi koncentracyjnemu" - tak po wojnie próbował tłumaczyć się Jannings w rozmowie z pisarzem Klause Mannem. W ten sposób zakończyła się kariera aktora, który jeszcze kilkanaście lat wcześniej święcił triumfy na światowych ekranach.
Emil Jannings zmarł 2 stycznia 1950 roku w austriackim Strobl. Miał 65 lat.
Emil Jannings
Źródło: Radio ZET / Wikipedia
Polskie filmy nominowane do Oscara. Te arcydzieła każdy w Polsce musi obejrzeć