Z tego artykułu dowiesz się:
- Jak Tilda Swinton wpłynęła na sztukę przez swoją dwuznaczność.
- Których reżyserów inspirowała Tilda Swinton i dlaczego.
- Dlaczego wystawa 'Tilda Swinton - Ongoing' jest unikalna.
- Co zobaczymy na wystawie 'Tilda Swinton - Ongoing'.
Kim jest Tilda Swinton?
Centralna postać wystawy, Tilda Swinton, to laureatka Oscara, nagrody BAFTA i nietuzinkowa hollywoodzka aktorka. Pracowała między innymi z Wesem Andersonem, Lucą Guadagnino, czy Pedro Almodovarem. Została okrzyknięta muzą dwuznaczności, lecz sama, co porusza w wystawie, jest zwolenniczką dialogu w procesie twórczym - tego podejścia szuka również wśród artystów, z którymi współpracuje.
Filmy, w których występuje są ambitnymi, niezależnymi produkcjami - aktorka przekracza granicę płci, stawia pytania o gender, często pojawia się jako postać androgeniczna lub w dragu. Polacy mogą znać ją m.in. z „Musimy porozmawiać o Kevinie”, „Doktor Strange”, „Suspiria”, „Tylko kochankowie przeżyją”, czy „Opowieści z Narnii: Lew, czarownica i stara szafa”.
Quiz: Nie odgadniesz wszystkich filmów po 1 kadrze. To quiz dla znawców polskiego kina
Informacje organizacyjne
Projekt artystyczny gwiazdy filmowej pod tytułem “Tilda Swinton - Ongoing” możemy zobaczyć w Instytucie Pomysłów Kreatywnych od 18 września do stycznia 2027 roku. Cała przestrzeń wystawy ma ponad 1000 metrów kwadratowych i zaprojektowana została przez architekta Macieja Siudę. Organizatorem wystawy jest Malta Festival, wraz z jego mecenaską Dominiką Kulczyk.
Są projekty, które wykraczają poza granice jednej dyscypliny i jednego miejsca „Tilda Swinton – Ongoing” jest właśnie takim przedsięwzięciem
Czego możemy się spodziewać?
Punktem wyjścia wystawy jest przekonanie, że sztuka nigdy nie powstaje w izolacji - Swinton przywołuje momenty współpracy z innymi artystami, pojawiają się Pedro Almodóvar, Luca Guadagnino, Joanna Hogg, Derek Jarman, Jim Jarmusch, Olivier Saillard, Tim Walker, Sandro Kopp i Apichatpong Weerasethakul.
Całość wystawy prowadzona jest zaznaczając znaczenie spotkania, zaufania, dialogu i wspólnego działania. Możemy zobaczyć na niej filmy, fotografie, instalacje i materiały archiwalne - choć Swinton podkreśla, że całość nie jest retrospektywna. Jest to jedna z niewielu tak ogromnych wystaw poświęconych jednej performerce - na całą wystawę optymalnie należy poświęcić 90 minut. Czy warto? O tym możemy się przekonać do 17 stycznia 2027 roku.
Źródło: Radio ZET/Malta Festival/Wikipedia