To arcydzieło pisał przez 23 lata. Mówi się, że to najwybitniejsza seria książek w historii
To jedna z tych pozycji w świecie kultury, o której istnieniu po prostu wypada wiedzieć. Trudno przeczytać wszystko, ale warto w wolnej chwili sięgnąć po kilka fragmentów lub zapoznać się z najważniejszymi motywami. Choć arcydzieło (i nie jest to stwierdzenie w żaden sposób na wyrost) powstało ponad 100 lat temu, stawia pytanie, które dziś wciąż jest aktualne.
Z tego artykułu dowiesz się:
- O czym jest seria “W poszukiwaniu straconego czasu”?
- Kto jest jej bohaterem?
- Dlaczego jest nazywana arcydziełem?
O czym jest “W poszukiwaniu straconego czasu”
Akcja powieści rozgrywa się wśród francuskiej arystokracji przełomu XIX i XX wieku. Jej członkowie aspirujący do ideałów pełni są jednak zwykłych, ludzkich cech, zachowań, zalet i wad. Kłócą się, są zazdrośni, snują intrygi, zakochują się. Opowieści o nich, które autor snuje na kartach siedmiu tomów swojej serii, stanowią jednak jedynie tło do rozważań na temat pamięci, wspomnień, czasu i prób jego odzyskania poprzez refleksje.
Pytamy o najważniejsze kwestie związane z polską literaturą. Każdy powinien znać odpowiedzi na te pytania. Podołasz? Dalsza część artykułu pod quizem.
Quiz: Każdy Polak powinien znać odpowiedzi na te pytania. Szybki quiz z literatury
Ważnym dla dzieła Marcela Prousta pojęciem jest reminiscencja, czyli powrót pewnych wspomnień po dłuższym czasie od ostatniej próby zapamiętania. I tu przechodzimy do kultowej sceny z “W poszukiwaniu straconego czasu”, w której w głównym bohaterze wspomnienia przywołuje maczana w herbacie magdalenka. Znany z dzieciństwa smak okazuje się bramą do wspomnień z lat młodzieńczych.
Dlaczego “W poszukiwaniu straconego czasu” to seria wybitna?
Marcel Proust postanowił, że jego dzieło będzie przypominało gotycką katedrę. Jak to osiągnął? Każda, nawet najmniejsza część ma tu znaczenie, a więc wszystko jest podporządkowane końcowi powieści. Dokładnie tak, jak w gotyckiej budowli, w której małe, pieczołowicie dopracowane detale, podkreślają znaczenie i przekaz całości. Proust chciał nawet podzielić “W poszukiwaniu straconego czasu” na części nazwane pojęciami związanymi z gotycką architekturą, ale ostatecznie pomysł ten nie wszedł w życie.
Pisarz porzucił gonienie za wciągającą fabułą na rzecz dzielenia się swoimi obserwacjami społecznymi, psychologicznymi, przedstawienia swojej filozofii za pośrednictwem anegdot i introspekcji. Postanowił zaeksperymentować z formą powieści, językiem, a nawet budową zdań, którymi się posługuje. Zaowocowało to jednym z najważniejszych dzieł w historii literatury.
Źródło: Radio ZET/Wikipedia
![Mężczyzna z brodą, w jasnym garniturze, o poważnym wyrazie twarzy, na jasnym tle.](https://s.eurozet.pl/cbz/2026/07/02/4001cb1b/2418440-179x101-68d4fea990.jpg "Jerzy Kamas w serialu "Lalka"")
![Kobieta w eleganckiej biżuterii, uśmiechająca się na tle publiczności na czerwonym dywanie.](https://s.eurozet.pl/cbz/2026/10/20/7fb4c320/2505358-179x101-6eaab13dc7.png "Film Kasi Smutniak zachwycił włoskich krytyków. "Trafia prosto do serca"")
