Napisał jeden z najlepszych polskich reportaży, a Polacy słabo go znają. Gdyby żył, miałby dziś 113 lat
Andrzej Bobkowski był polski pisarzem i eseistą. Stworzył arcydzieło polskiej literatury faktu pt. „Szkice piórkiem”. Stworzony przez niego reportaż zachwycił miłośników tego typu gatunku literackiego. Wielu Polaków nie zna jednak jego nazwiska.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Co zawiera dziennik 'Szkice piórkiem'?
- Dlaczego Andrzej Bobkowski wyjechał do Francji w 1939 roku?
- Które nagrody zdobył za swoje dzieło literackie?
Dziś 113. rocznica urodzin Andrzeja Bobkowskiego
Andrzej Bobkowski urodził się 27 października 1913 roku w Wiener Neustandt. Zmarł 26 czerwca 1961 roku w Gwatemali. Był polskim pisarzem, eseistą, przedsiębiorcą, a także popularyzatorem modelarstwa lotniczego. Z wykształcenia był ekonomistą.
Rozwiąż quiz z literatury. Tylko mistrz zdobędzie komplet punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…
Quiz: Ekspresowy test z polskiej literatury. Przypisz utwór do pisarza
W czerwcu 1940 roku został ewakuowany na południe Francji. Większość swojej podróży pokonał na rowerze. Przemyślenia z tego czasu i opis wędrówki zawarł w swoim życiowym dziele pt. „Szkice piórkiem”. Pisarz otrzymał za dziennik literacką nagrodę londyńskich „Wiadomości”.
To jeden z najlepszych polskich reportaży
Dziennik pt. „Szkice piórkiem” przez wielu uznawany jest za jeden z najlepszych polskich reportaży. Wydany został w 1957 roku przez Instytut Literacki w Paryżu. Dzieło Bobkowskiego składa się z czterech części:
- Paryż przed ewakuacją (20 maja – 11 czerwca 1940)
- Ewakuacja oraz pobyt w Carcassonne i Gruissan (12 czerwca – 5 września 1940)
- Podróż rowerem z Carcassonne do Paryża (6 – 29 września 1940)
- Pobyt w Paryżu (3 października 1940 – 25 sierpnia 1944)
Głównym tematem jest wolność jednostki, a autor w dzienniku porusza takie tematy jak: codzienność w okupowanym Paryżu i francuskiej prowincji, refleksje dotyczące europejskiej kultury. Zawarł także swoje wrażenia z lektur, spektakli oraz wystaw, a także komentarze dotyczące sytuacji politycznej.
Życie zawodowe Andrzeja Bobkowskiego
Andrzej Bobkowski w roku 1933 rozpoczął studia ekonomiczne w SGH w Warszawie. Dwa lata później, w 1935 roku debiutował w „Tempie Dnia” krótką humoreską. Gdy skończył studia, otrzymał pracę w Hucie Laura w Siemianowicach Śląskich. Po pewnym czasie ją przerwał. W 1939 roku wspólnie z żoną wyjechał do Francji. Miał to być tylko chwilowy przystanek, do czasu otrzymania wiz do Argentyny, gdzie Bobkowski miał rozpoczął pracę w przedstawicielstwie Polskiego Exportu Żelaza w Buenos Aires. II wojna światowa pokrzyżowała te plany.
Utrzymywał się z handlu. Założył polską pralnię, a gdy w 1940 roku zamknął interes podjął pracę we francuskiej fabryce amunicji jako robotnik. Wkrótce został jednak oddelegowany do pracy w Biurze Polskim – reprezentował interesy polskich robotników zatrudnionych we Francji.
W roku 1947 opublikował esej „Nekyja” w pierwszym numerze „Kultury”. Jego twórczość pojawiała się także w londyńskich „Wiadomościach” i w pismach krajowych m.in. w „Tygodniku Powszechnym”, „Twórczości” i „Nowinach Literackich”. W 1948 roku wyjechał z żoną do Gwatemali. Tam rozwijał swoją pasję modelarską. Później otworzył własny interes.
Źródło: Radio ZET/ Wikipedia
