Dwukrotnie nominowana do nagrody „Nike”. Wybitna poetka ma polskie korzenie

2 min. czytania
13.03.2026 13:13
Obserwuj nas na Google

Irit Amiel to dwukrotnie nominowana do Nagrody Literackiej „Nike” autorka, wybitna poetka i pisarka o polskich korzeniach. Jej twórczość porusza temat Holokaustu i pamięci o rodzinnej przeszłości. Jej poezja i proza zdobyły międzynarodowe uznanie.

Kobieta z siwymi włosami i okularami, w czarnym stroju z czerwoną chustką na szyi.
fot. Domena Publiczna

Z tego artykułu dowiesz się:

  • O polskich korzeniach Irit Amiel i jej wojennych doświadczeniach.
  • Jak wyglądała jej droga do Izraela i początki twórczości literackiej.
  • Jakie utwory wydała i za które otrzymała nominacje do Nagrody Literackiej „Nike”.

Irit Amiel to uznana na świecie poetka. Mało kto wie o jej polskich korzeniach

W świecie literatury istnieje wielu pisarzy, którzy zaznaczyli swoją obecność w międzynarodowej przestrzeni twórczej, a często nie zdajemy sobie sprawy, że wywodzą się z Polski. Jedną z takich postaci jest Irit Amiel, izraelska poetka, pisarka i tłumaczka, dwukrotnie nominowana do prestiżowej Nagrody Literackiej „Nike”. Jej twórczość obejmuje zarówno poezję, jak i prozę, a tematyka często nawiązuje do pamięci o Holokauście i doświadczeniach osobistych związanych z wojenną przeszłością. 

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Quiz z literatury. Przypiszesz pisarza do książki? Wstyd mieć mniej niż 50%

1/14 Henryk Sienkiewicz:

Irit Amiel urodziła się 5 maja 1931 roku w Częstochowie jako Irena Librowicz w zasymilowanej, spolonizowanej rodzinie żydowskiej. Jej matka miała przodków przybyłych do Polski około 400 lat temu z terenów niemieckich, natomiast ojciec wywodził się z wcześniejszej migracji z Portugalii. Podczas II wojny światowej Irit przebywała w częstochowskim getcie, z którego udało jej się wydostać dzięki aryjskim dokumentom i pomocy Polaków. Jej rodzice i najbliższa rodzina zostali zamordowani w obozie zagłady w Treblince. Po wojnie Amiel przyłączyła się do organizacji Bricha i nielegalnie przedostała się do Mandatu Palestyny, gdzie mieszkała początkowo w kibucu, a później w Tel Awiwie.

 

Za te utwory była nominowana do nagrody „Nike”

Twórczość Irit Amiel rozpoczęła się w 1994 roku, kiedy wydała tom wierszy „Egzamin z Zagłady” w języku hebrajskim, który w tym samym roku ukazał się również w Polsce. W kolejnych latach publikowała kolejne zbiory poetyckie, takie jak „Nie zdążyłam” oraz „Wdychać głęboko”, w których poruszała problem Holokaustu. W 1999 roku ukazał się jej zbiór opowiadań „Osmaleni”, nominowany w 2000 roku do Nagrody Literackiej „Nike”. W 2008 roku wydała tom prozy „Podwójny krajobraz”, który również zdobył nominację do tej nagrody.

Jej utwory były publikowane w wielu czasopismach literackich, takich jak „Midrasz”, „Słowo Żydowskie”, „Kultura” czy „Zeszyty Literackie”. Poza twórczością własną Amiel zajmowała się tłumaczeniami literatury polskiej na język hebrajski, między innymi utworów Marka Hłaskiego, Henryka Grynberga i Hanny Krall. Jej poetycki dorobek został również wyróżniony nominacją do Orfeusza – Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego za tom „Spóźniona”, co potwierdza jej znaczenie w literaturze współczesnej.

Fot.

Wybrane publikacje Irit Amiel

  • „Egzamin z Zagłady”
  • „Nie zdążyłam”
  • „Wdychać głęboko”
  • „Osmaleni”
  • „Podwójny krajobraz”
  • „Spóźniona”
  • „Tu i Tam”

Źródło: Radio ZET/ Wikipedia