Była ikoną polskiej estrady. Od jej śmierci minęło 20 lat, a wielu Polaków nie wie, jak naprawdę miała na imię
Hanka Bielicka była niekwestionowaną ikoną polskiej estrady. Zachwyciła Polaków swoim talentem i charyzmą. Stała się jedną z najbardziej wyrazistych polskich artystek. Zdobyła olbrzymią popularność, ale mimo to wiele osób do dzisiaj nie ma pojęcia, jak naprawdę się nazywała.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie było prawdziwe imię Hanki Bielickiej.
- Dlaczego artystka przyjęła pseudonim Hanka.
- Jak przebiegała kariera artystyczna Hanki Bielickiej.
- W których filmach i produkcjach wystąpiła Hanka Bielicka.
Jak naprawdę miała na imię wybitna artystka?
Hanka Bielicka urodziła się w listopadzie 1915 roku jako Anna Weronika Bielicka. Zmarła 9 marca 2006 roku w Warszawie. Była polską aktorką i artystką kabaretową oraz romanistką. Choć była bardzo dobrze znana i zdobyła dużą popularność, wielu Polaków nie ma pojęcia, że artystka posługiwała się pseudonimem. Skąd się wziął?
Rozwiąż quiz. Tylko mistrz zdobędzie komplet punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…
Quiz: 11 sławnych polskich piosenek z lat 80. Przypisz nazwę utworu do zespołu
"Urodziłam się jako Anna Weronika, ale byłam tak skacząca i biegająca, że mama powiedziała, że nie mogę być Anusią czy Anią, bo jestem po prostu Hanką" – miała wyjaśnić w jednym z wywiadów, cytowana przez stronę Miejskiej Biblioteki Publicznej w Łomży. Pseudonim do tego stopnia do niej przylgnął, że wiele osób było przekonanych, że aktorka naprawdę ma na imię Hanka.
Kariera Hanki Bielickiej
Hanka Bielicka już w młodości interesowała się artystycznym światem. Grała na fortepianie i śpiewała. Uczyła się również języków obcych: francuskiego oraz angielskiego. W 1939 roku ukończyła studia romanistyczne Uniwersytetu Warszawskiego, a także Państwowy Instytut Sztuki Teatralnej w Warszawie.
Wybuch wojny uniemożliwił jej wyjazd do Francji na stypendium. W 1939 roku nawiązała współpracę z Teatrem na Pohulance w Wilnie. Tam zadebiutowała w „Świętoszku Moliera” i „Zielonych latach Pugeta”. Występowała również w kabaretach, które były wystawiane w teatrach. Gdy Niemcy zajęli Wilno, podjęła pracę jako kelnerka. W restauracji, w której pracowała, śpiewała, a także opowiadała zabawne monologi, grając przy tym na pianinie.
Po 1945 roku związała się z teatrami: Dramatycznym w Białymstoku, Bagatela i Kameralnym w Łodzi oraz współczesnym i Syrena w Warszawie. Występowała też w kabaretach. Wyróżniała się charakterystycznym głosem z chrypką, która była skutkiem poważnej infekcji gardła. Głos stał się jej znakiem rozpoznawczym. Zachwycała na scenie swoją energią i uśmiechem. Znakiem rozpoznawczym stał się także jej kapelusz.
Zagrała również w produkcjach kinowych i telewizyjnych. Zdobyła sporo nagród i wyróżnień. Zagrała w takich produkcjach jak m.in.:
- „Zakazane piosenki”
- „Dwie godziny”
- „Dwie brygady”
- „Sprawa do załatwienia”
- „Domek z kart”
- „Irena do domu!”
- „Gangsterzy i filantropi”
- „Wojna domowa”
- „Piekło i niebo”
- „Niewiarygodne przygody Marka Piegusa”
- „Pan Wołodyjowski”
- „Sukces”
- „Ja wam pokażę!”
Źródło: Radio ZET/ Wikipedia/mbp-lomza.pl
![Mężczyzna w czerwonym kostiumie błazna, z brodą i smutnym wyrazem twarzy, siedzi w cieniu.](https://s.eurozet.pl/cbz/2026/10/27/2096a3bb/2511708-179x101-748521fcba.png ""Stańczyk" Jana Matejki")
![](https://s.eurozet.pl/cbz/2026/10/29/0f239bd7/2513313-179x101-4a91be7164.png ""Ostatni pojedynek" (2021)")
![Mężczyzna z jasnymi włosami, patrzy z zamyśleniem.](https://s.eurozet.pl/cbz/2026/10/27/291ae15b/2511773-179x101-d4df5746e6.jpg "Steve Buscemi w filmie "Con Air. Lot skazańców"")
