Ta książka ma już prawie 800 lat. W latach 70. zrobił swoją wersję kultowego dzieła

Interpretacją jakiego literackiego arcydzieła był włoski dramat erotyczny?

Ten film jest bez wątpienia jedną z najbardziej emocjonujących europejskich produkcji. "Dekameron" to jeden z najbardziej rozpoznawalnych i zarazem najbardziej prowokacyjnych dzieł w dorobku Pier Paolo Pasolini. Reżyser sięgnął po XIV-wieczny zbiór nowel "Dekameron" autorstwa Giovanni Boccaccio, lecz zamiast klasycznej, wiernej adaptacji zaproponował autorską interpretację, w której średniowieczna literatura staje się narzędziem komentarza do współczesności.Film otworzył tzw. "Trylogię życia”, kontynuowaną później przez "Opowieści kanterberyjskie" oraz "Kwiat tysiąca i jednej nocy". Wszystkie trzy obrazy łączy fascynacja cielesnością, ludową rubasznością i opowieściami podważającymi religijną hipokryzję oraz mieszczańską moralność.

Rozwiąż quiz, w którym pytamy o reżyserów i ich filmy. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Rozpoznaj reżysera po jednym kadrze jego dzieła z PRL. Tylko mistrzowie zdobędą 15/15 [Quiz]

1/15 Kto wyreżyserował ten film?

Roman Załuski

Stanisław Bareja

Tomasz Chmielewski

Dalej

Pasolini nie próbował rekonstruować historycznej rzeczywistości Florencji Boccaccia. Zamiast tego przeniósł wiele historii do realiów południowych Włoch, nasycając film dialektem neapolitańskim i estetyką ulicznego folkloru. W ten sposób średniowieczne fabuły nabrały wyraźnego, współczesnego wymiaru: stały się opowieścią o klasowych napięciach, społecznych nierównościach i ekonomicznej dominacji bogatej Północy nad uboższym Południem. Film, pełen nagości, erotyki i ludowego humoru - niekiedy dosadnego i skatologicznego - jest jednocześnie manifestem artystycznej wolności.

Światowa premiera na 21. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie przyniosła obrazowi Srebrnego Niedźwiedzia - Nagrodę Specjalną Jury, potwierdzając jego rangę w europejskim kinie początku lat 70. W 1971 roku "Dekameron" był trzecim najchętniej oglądanym filmem we Włoszech, ustępując jedynie  "Ojcu chrzestnemu" oraz komediowemu westernowi "…continuavano a chiamarlo Trinità". Z czasem obraz umocnił swoją pozycję jako jedno z kluczowych dzieł Pasoliniego i jedna z najbardziej bezkompromisowych adaptacji klasyki literatury w historii kina europejskiego.

Redakcja poleca

Można kupić ten dom za „jedyne" 3,3 mln dolarów. Mieszkała tam Marilyn Monroe

W „M jak miłość" pojawiła się jako mała dziewczynka. Dziś nikt jej nie pozna

Netflix wrzucił dziś thriller, który wciągnie Polaków bez reszty. To będzie hit

O czym opowiada fabuła "Dekameronu"?

Struktura filmu przypomina barwną mozaikę. Poszczególne epizody łączy postać ucznia Giotta, granego przez samego Pasoliniego, który przybywa do Neapolu, by stworzyć fresk. To jego spojrzenie - obserwujące targowiska, ulice i twarze zwykłych ludzi - spaja kolejne historie. Wśród nich znajduje się opowieść o Andreucciu z Perugii, naiwnym młodzieńcu oszukanym przez sprytną kobietę i wplątanym w nocną kradzież w grobowcu arcybiskupa. Jest też historia Ser Ciappelletta - notorycznego grzesznika, który dzięki kłamliwej spowiedzi po śmierci zyskuje opinię świętego. W innym epizodzie Masetto udaje głuchoniemego, by dostać się do klasztoru pełnego kobiet, co prowadzi do serii komicznych i erotycznych sytuacji.

Pasolini opowiada również historię Peronelli, która sprytnie oszukuje męża, ukrywając kochanka w wielkim naczyniu, oraz dramatyczną opowieść o Elżbiecie z Mesyny, przechowującej w donicy z bazylią głowę zamordowanego ukochanego. Lżejszy ton mają historie Cateriny i Ricciarda czy opowieść o dwóch przyjaciołach, którzy próbują rozwikłać tajemnicę życia po śmierci. Całość zamyka scena ukończenia fresku - i refleksja o tym, że marzenie o dziele bywa słodsze niż jego realizacja.

Jakie emocje wzbudziła filmowa adaptacja literackiego klasyka?

Filmowa wersja "Dekameronu" od początku budziła dyskusje. Pasolini odrzucił literacką konstrukcję ramową Boccaccia i zastąpił ją płynną, niemal organiczną strukturą, w której historie przenikają się i wynikają z siebie nawzajem. Zmiana miejsca akcji z Florencji na Neapol nie była wyłącznie zabiegiem estetycznym - miała wyraźny wymiar polityczny i społeczny. Reżyser wykorzystał średniowieczne nowele jako pretekst do refleksji nad współczesnym konfliktem klasowym, wpisując w nie własne, często marksistowskie akcenty.

Źródło: Radio ZET/ Wikipedia