Rosyjski poeta był głosem buntu i nadziei. Jego pieśni kształtowały pokolenia Polaków
Bułat Okudżawa był rosyjskim poetą, bardem, dramaturgiem, twórcą pieśni patriotycznych i lirycznych. Miał szczególne znaczenie w kształtowaniu świadomości Polaków. W jego poezji dominował klimat zadumy, smutku, refleksji nad ludzkim losem. Najważniejszym tematem dla niego stał się dramat jednostki zmagającej się z życiem.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Twórczość Bułata Okudżawy miała wielkie znaczenie dla Polaków.
- Artysta był blisko związany z Agnieszką Osiecką, której dedykował pewną piosenkę.
- Jakie motywy stanowiły główną oś tematyczną twórczości Okudżawy.
Trudne dzieciństwo Bułata Okudżawy
Bułat Okudżawa urodził się 9 maja 1924 roku w Moskwie w rodzinie o gruzińsko-armeńskich korzeniach. Jego ojciec, Szalwa Okudżawa, był działaczem komunistycznym, a matka, Aszhen Nalbandian, aktywną uczestniczką rewolucji. Mimo związków z partią, rodzina padła ofiarą stalinizmu - ojciec Bułata został rozstrzelany w 1937 roku, a matka trafiła do łagru. Te traumatyczne doświadczenia odcisnęły trwałe piętno na psychice przyszłego artysty i wpłynęły na jego twórczość.
Quiz: Tylko „dzieci PRL” będą pamiętać wszystkie hity muzyczne
Po ukończeniu szkoły średniej w 1941 roku Okudżawa zaciągnął się na ochotnika do Armii Czerwonej i walczył na froncie w czasie II wojny światowej. Po wojnie studiował filologię na Uniwersytecie w Tbilisi, a następnie pracował jako nauczyciel w różnych częściach ZSRR. Jego powrót do Moskwy w połowie lat 50. zbiegł się z początkiem przemian, co stworzyło korzystniejsze warunki dla działalności artystycznej.
Bułat Okudżawa to poeta, pieśniarz, a także symbol wolności słowa
Okudżawa był jednym z pionierów tzw. "piosenki autorskiej”, czyli gatunku, który łączył poezję z prostym akompaniamentem gitarowym, nadając utworom osobisty, niemal intymny charakter. Jego pieśni stały się odpowiedzią na oficjalną, propagandową kulturę sowiecką - niepokorne, refleksyjne, pełne humanizmu i subtelnej ironii. Najbardziej znane utwory, takie jak "Modlitwa francuskiego żołnierza", "Pieśń o żołnierzach", "Aleksander Siergiejewicz Puszkin" czy "Piosenka o Arbacie", stały się hymnem pokolenia poszukującego wolności duchowej. Jego twórczość literacka to również znakomite powieści, z których warto wymienić "Wędrowiec z Tmutarakani "i "Spotkanie z Bonapartem". W nich Okudżawa łączył historię z osobistą refleksją, często używając aluzji do współczesnych mu wydarzeń politycznych.
Pomimo tego, że władze sowieckie długo niechętnie patrzyły na jego działalność, Okudżawa zdobył ogromną popularność zarówno w ZSRR, jak i poza jego granicami. W latach 80. jego pieśni były masowo kopiowane i kolportowane nieoficjalnie, a koncerty przyciągały tłumy. W końcu doczekał się również uznania oficjalnego. Został laureatem Nagrody Państwowej ZSRR w 1991 roku, a także innych prestiżowych wyróżnień literackich i muzycznych, m.in. Orderu Zasługi dla Ojczyzny.
Znaczenie twórczości Okudżawy dla Polski
Bułat Okudżawa miał szczególne znaczenie dla Polski. Jego pieśni były niezwykle popularne w kręgach opozycji demokratycznej i w środowisku "Solidarności”. W latach 80. XX wieku jego utwory, tłumaczone przez m.in. Jacka Kaczmarskiego czy Wojciecha Młynarskiego, były śpiewane na spotkaniach opozycyjnych i w domach prywatnych. Dla wielu Polaków jego twórczość stała się symbolem duchowego oporu przeciwko zniewoleniu i wyrazem tęsknoty za wolnością. Występował w Polsce kilkukrotnie, zawsze spotykając się z entuzjastycznym przyjęciem. Artysta był blisko związany z Agnieszką Osiecką, której dedykował piosenkę "Pożegnanie Polski".
Źródło: Radio ZET/Wikipedia