Muzyczna ikona ma już 107 lat. Nie każdy zna jej prawdziwe nazwisko

Jak naprawdę nazywała się Elisabeth Waldo?

Elisabeth Waldo urodziła się 18 czerwca 1918 roku w Tacoma w stanie Waszyngton i w 2025 roku obchodziła 107. urodziny jako jedna z najstarszych żyjących ikon muzyki. Waldo jest amerykańską skrzypaczką, kompozytorką, dyrygentką i etnomuzykolożką, której kariera obejmowała wiele dziedzin i stylów muzycznych od klasyki po brzmienia inspirowane kulturami rdzennych mieszkańców obu Ameryk. Znana jest z innowacyjnego łączenia instrumentów i tradycji muzycznych, co uczyniło ją postacią wyjątkową na światowej scenie muzycznej drugiej połowy XX wieku i początku XXI wieku. Mało kto wie, że nazywa się inaczej niż przedstawia się artystycznie. Jej prawdziwe nazwisko to: Elisabeth Ann Dentzel.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Tylko dla mistrzów. Rozpoznasz utwór PRL po kilku słowach?

1/15 "Dziwny jest ten świat, gdzie jeszcze wciąż mieści się wiele zła"

"Świat"

"Dziwny jest ten świat"

"Życie"

Dalej

Elisabeth Waldo wychowała się na ranczu rodzinny przy granicy rezerwatu Indian Yakama w stanie Waszyngton jako trzecie z czworga dzieci Jane Althei Blodgett, śpiewaczki wykształconej w Boston Conservatory of Music, oraz Benjamina Franklina Waldo, potomka filozofa Waldo Emersona. W jej rodzinie muzyka była obecna od najmłodszych lat – młodsza siostra Janet Waldo stała się znaną aktorką i lektorką głosową. W 1948 roku Waldo wyszła za mąż za Carla Dentzela, syna burmistrza Beverly Hills i współzałożyciela systemu parków miejskich, z którym miała dwoje dzieci. Małżeństwo łączył wspólny zamiłowanie do kultur azjatyckich i rdzennych Amerykanów, a jej mąż był dyrektorem Southwest Museum w Los Angeles.

Jak wyglądały początki kariery Elisabeth Waldo?

Początki kariery Waldo sięgają dziecięcych lat, kiedy zaczęła śpiewać w wieku trzech lat, a w wieku pięciu podjęła naukę gry na skrzypcach. Jej talent został dostrzeżony przez rosyjskiego skrzypka Jaschę Heifetza, który pomógł jej uzyskać stypendium w prestiżowym Curtis Institute of Music w Filadelfii. W 1940 roku Leopold Stokowski zaprosił ją do nowo powstałej All-American Youth Orchestra, z którą koncertowała w Ameryce Południowej i Północnej.

Po sezonie spędzonym jako pierwszy skrzypek w Los Angeles Philharmonic kontynuowała karierę jako solistka w krajach Ameryki Łacińskiej, a następnie osiedliła się w Meksyku, gdzie występowała w tamtejszej sieci radiowej i współpracowała z takimi artystami jak Agustín Lara oraz pojawiła się w filmie „Pieśń Meksyku” z 1945 roku. Tam nawiązała też przyjaźń z Diego Riverą, który zachęcił ją do opracowania systemu notacji muzycznej dla instrumentów prekolumbijskich.

Co stanowi jej dorobek artystyczny? 

Dorobek artystyczny Waldo jest bogaty i różnorodny, obejmuje zarówno nagrania studyjne, jak i kompozycje sceniczne oraz ścieżki dźwiękowe do filmów. Była jedną z pierwszych osób, które wprowadziły prekolumbijskie instrumenty do studia nagrań, czego efektem były albumy takie jak „Maracatu” (1959), „Rites of the Pagan” (1960) i „Realm of the Incas” (1961), w których łączyła badania etnomuzykologiczne z nowoczesnymi technikami nagraniowymi.

Jej muzyka jest często klasyfikowana jako new age lub exotica, chociaż wszystkie utwory są jej autorskimi kompozycjami. Waldo komponowała też muzykę do widowisk i filmów, a w latach 80. zainteresowała się muzyką chińską, tworząc zespół promujący chińskie tradycje muzyczne i taneczne w szkołach Los Angeles. W 1987 roku założyła New Mission Theatre, miejsce dla wielokulturowych muzycznych i artystycznych przedsięwzięć.

Fot.

Źródło: Radio ZET/Wikipedia