Chopin błagał, żeby po śmierci wyjęto jego serce. Dziś Polacy znajdą je w tym miejscu

Fryderyk Chopin chciał, aby jego serce wróciło do Polski

Był wybitnym polskim kompozytorem i pianistą. Uznawany za jednego z najlepszych pianistów epoki romantyzmu. Fryderyk Chopin mimo krótkiego życia – zmarł, mając zaledwie 39 lat, zdążył stworzyć dzieła, o których świat nigdy nie zapomniał. Zachwycał talentem już jako dziecko m.in. warszawską arystokrację. Fryderyk Chopin urodził się w 1810 roku w Żelazowej Woli. Zmarł 17 października 1849 roku w Paryżu. Uważany był nie tylko za jednego z najsłynniejszych pianistów swoich czasów, ale także za jednego z najważniejszych polskich kompozytorów.

Rozwiąż muzyczny quiz. Tylko mistrz zdobędzie komplet punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Quiz: Muzyczne perełki PRL. Rozpoznasz artystę po tytule utworu?

1/16 "Nie płacz Ewka"

Budka Suflera

Andrzej Dąbrowski

Perfect

Dalej

Fryderyk Chopin, choć urodził się w Polsce, to większość swojego życia spędził w Paryżu. Gdy umierał na gruźlicę, poprosił, aby po śmierci otwarto jego ciało i wyjęte serce przesłano do Warszawy . Zgodnie z wolą muzyka, po przeprowadzeniu sekcji zwłok, słój z zatopionym w alkoholu sercem potajemnie przewieziono do Polski w styczniu 1850 roku przez starszą siostrę pianisty Ludwikę Jędrzejewiczową, która jakiś czas przechowywała je w swoim mieszkaniu.

Następnie serce artysty trafiło w ręce księży misjonarzy z kościoła Świętego Krzyża, który był kościołem parafialnym rodziny Chopinów. Początkowo było przechowywane w dolnym kościele, a w 1880 roku umieszczono je w lewym filarze nawy głównej.

Gdzie spoczęło serce Fryderyka Chopina?

W czasie  Powstania Warszawskiego, obawiając się zniszczenia, kapelan wojsk niemieckich pastor Schulz namówił księży, aby przekazali urnę Niemcom. Urna została przewieziona do Milanówka, gdzie stała na pianinie w salonie-kaplicy, na I piętrze plebanii. W rocznicę śmierci Chopina, 17 października 1945 roku proboszcz parafii św. Krzyża w Warszawie ks. Leopold Petrzyk, kompozytor prof. Bolesław Woytowicz i muzykolog Bronisław Edward Sydow zabrali urnę do Żelazowej Woli, gdzie obecni byli m.in. przedstawiciele najwyższych władz państwowych. Po przemówieniu Bolesław Bierut przekazał urnę prezydentowi Warszawy Stanisławowi Tołwińskiemu. Następnie przekazano ją młodzieży i urna ponownie trafiła do kościoła św. Krzyża.

Fryderyk Chopin zachwycał od najmłodszych lat

Według źródeł Fryderyk Chopin przyszedł na świat 1 marca 1810 roku, choć w metryce chrztu widnieje zapis 22 lutego. Jego ojcem był Francuz Mikołaj Chopin, a mamą Polka Tekla Justyna z Krzyżanowskich.

Fryderyk Chopin zachwycał już od najmłodszych lat. Oczarowani jego talentem byli nie tylko arystokracja, ale także media – prasa rozpisywała się o „genialnym dziecku”. „Polonez g-moll”, czyli pierwsze dzieło Chopina, zostało wydane, kiedy kompozytor miał zaledwie 7 lat. Również wtedy zaczął występować w domach szlachty i arystokracji. Grywał m.in. w Belwederze u Wielkiego Księcia Konstantego czy w Pałacu Radziwiłłowskim.

Muzyka towarzyszyła mu na każdym kroku. Później zainteresował się folklorem, co można było dostrzec w jego późniejszych kompozycjach, zwłaszcza w mazurkach. W latach 1826–1829 był studentem warszawskiej Szkoły Głównej Muzyki, będącej częścią Konserwatorium, która związana była z Uniwersytetem Warszawskim.

Fryderyk Chopin, mając 20 lat wyjechał do Paryża. Tam zdobył sławę jako wirtuoz i improwizator. Do Polski już nigdy nie powrócił, ale jego myśli stale krążyły wokół ukochanej ojczyzny.

Mimo że większość życia spędził w Paryżu, Chopin zyskał międzynarodową sławę jako wirtuoz i improwizator, a jego miłość do ojczyzny wyrażała się w jego muzyce, zwłaszcza w mazurkach inspirowanych polskim folklorem.

Źródło: Radio ZET/Wikipedia/lazienki-krolewskie.pl