Ten film podbił USA i Cannes. Polacy nie docenili dzieła rodaczki
Jest powiedzenie, które głosi, że “cudze chwalimy, swego nie znamy” i historia tego filmu niestety jest jego potwierdzeniem. Polacy rozkochani w zagranicznych produkcjach zignorowali film rodaczki, który podbił serca widzów w Cannes czy USA. Znacie “Wrony”?
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jak film “Wrony” został oceniony z granicą?
- Jak przyjęto go w Polsce?
- O czym jest film “Wrony”?
“Wrony” z 1994 roku - w Polsce komercyjna klapa, za granicą zachwyty
“Wrony” to produkcja z 1994 roku w reżyserii Doroty Kędzierzawskiej, która była polskim kandydatem do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny. Podobno na festiwalu filmowym w Colorado organizowano dodatkowe projekcje filmu, a po bilety ustawiały się długie kolejki. Na Festiwalu Filmowym w Cannes “Wrony” zostały uhonorowane nagrodą “Coup de Coeur”, na odbywającym się w Łodzi Camerimage doceniono pracę operatorską Artura Reinharta, dziecięce aktorki wcielające się w główne role również zostały obsypane nagrodami.
Jak dobrze znasz polskie filmy? Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem.
Quiz: Oto prawdziwe perły polskiej kinematografii. Połączysz tytuł filmu z reżyserem?
O “Wronach” Kędzierzawskiej pisano w “Los Angeles Times”, “The New York Times”, “Chicago Reader”, “Variety” i “The Guardian”. Aż dziwne, że w kontekście tej produkcji używa się słów jak “klapa” czy “klęska”, bo w Polsce “Wrony” nie odniosły większego sukcesu komercyjnego. Recenzje polskich krytyków również były bardziej umiarkowane. Dopiero po latach film Kędzierzawskiej został bardziej doceniony i dziś jest wymieniany jako jeden z tych filmów, które trzeba znać.
O czym jest film “Wrony” Doroty Kędzierzawskiej?
Tytułowa Wrona to dziewczynka w wieku około 10 lat. Podchodzi z ubogiego domu, w którym największym brakiem jest brak zainteresowania ze strony matki. Wrona jest zaniedbana, co zostaje zauważone w szkole, jednak zamiast wsparcia spotyka się z upokorzeniem. Wrona marzy o ucieczce, innym życiu. Przechadza się uliczkami, obserwuje domy, w których chciałaby mieszkać z kochającą rodziną. W jednym z okien przygląda się scenie, w której jej nie było nigdy dane zagrać. Dwoje rodziców opiekuje się 3-letnią dziewczynką, z uwagą, czułością.
Wrona pod napływem chwili postanawia porwać dziecko. Opiekuje się nim, jakby sama miała być matką, opowiada o swoich marzeniach o ucieczce. W pewnym momencie ruszają ją wyrzuty sumienia.
Źródło: Radio ZET/Wikipedia