Polacy uwielbiają jego kultowe role z PRL-u. Przez lata skrywał wielki sekret

3 min. czytania
29.12.2025 15:24
Obserwuj nas na Google

Był mistrzem drugiego planu, bez którego wiele kultowych filmów straciłoby swój charakter. Jerzy Turek przez dekady bawił widzów, tworząc bohaterów bliskich codziennemu doświadczeniu Polaków. Niewielu jednak wiedziało, że poza sceną i kamerą mierzył się z osobistym dramatem, o którym długo nie mówił.

Jerzy Turek
fot. Kadr z filmu

Z tego artykułu dowiesz się:

  • Jak wyglądały początki kariery Jerzego Turka.
  • W jakich filmach i serialach stworzył swoje najbardziej kultowe role.
  • Jaki sekret rodzinny skrywał przez lata.

Początki kariery Jerzego Turka. To aktor filmowy, serialowy i teatralny

Jerzy Turek to nazwisko, które wiele osób w Polsce od razu kojarzy z komedią i charakterystycznymi postaciami na ekranie i estradzie. Urodzony 17 stycznia 1934 roku w Tchórzowej aktor zyskał ogromną popularność przede wszystkim dzięki rolom drugoplanowym, które zapadały widzom w pamięć na długo po emisji filmów i seriali. Znany był zarówno z ról kinowych, jak i telewizyjnych, m.in. jako trener Wacław Jarząbek w „Misiu” i dobroduszny listonosz Józef Garliński w serialu „Złotopolscy”. Jego twarz i głos stały się rozpoznawalne dla kilku pokoleń Polaków, którzy z sympatią wspominają jego komediowe kreacje.

Rozwiąż quiz. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Kultowe seriale PRL. Połączysz tytuł z reżyserem?

Screen Filmpolski.pl
1/15 "Czterdziestolatek"

Początki kariery Jerzego Turka nie były od razu związane z wielkim ekranem. Po wojnie wraz z rodziną przeniósł się do Kobyłki pod Warszawą, gdzie najpierw uczęszczał do technikum, a następnie pracował w fabryce samochodów osobowych, gdzie zetknął się amatorsko z aktorstwem. Po zdaniu matury rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, które ukończył w 1958 roku. Jeszcze w tym samym roku zadebiutował na deskach Teatru Ziemi Opolskiej w Opolu, wcielając się w rolę Teodora Rousseau w sztuce „Lato w Nohant”. Po tym etapie kariery związał się z wieloma teatrami warszawskimi, takimi jak Teatr Syrena, Teatr Polski, Teatr Narodowy, Teatr Rozmaitości, a następnie Teatr Kwadrat. Teatr stanowił solidną podstawę jego aktorskiego warsztatu, który później wykorzystał także na dużym ekranie.

 

Te role zapisały się w polskiej kinematografii. Jaki sekret skrywał przez lata?

Kariera ekranowa Turka rozpoczęła się już w 1957 roku epizodyczną rolą powstańca w „Eroice” Andrzeja Munka i szybko przekształciła się w bogatą filmografię obejmującą różnorodne role. W filmach wojennych, komediach i serialach potrafił odnaleźć się równie dobrze, co na deskach teatru. W latach 60. i 70. pojawiał się m.in. w „Nie lubię poniedziałku”, „Nie ma mocnych”, „Gdzie jest generał…”, „Kogel-mogel", a w kolejnych dekadach tworzył postacie, które stały się ulubionymi bohaterami widzów. Jego talent do komedii i umiejętność budowania sympatycznych, ludzkich postaci sprawiły, że stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych aktorów epoki PRL. Od 1997 roku grał role w popularnym serialu „Złotopolscy”, co przyczyniło się do utrzymania jego popularności także w młodszym pokoleniu widzów.

Fot.

Przez wiele lat Jerzy Turek skrywał w życiu prywatnym dramat, o którym mało kto wiedział poza najbliższymi. W 1977 roku zmarł jego syn Paweł, mający zaledwie trzynaście lat, co aktor długo trzymał w tajemnicy i nie ujawniał publicznie. Dopiero później, pod koniec życia, opowiedział o tej rodzinnej tragedii w rozmowie do książki „Mieszanka filmowa. Rozmowy i szkice literackie". Mniej znanym elementem jego biografii są także liczne odznaczenia, jakie otrzymał za swoją działalność artystyczną. Po jego śmierci w 2010 roku prezydent RP odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla kultury. Aktor zmarł 14 lutego 2010 roku w Warszawie w wieku 76 lat.

Fot.

Wybrane rola Jerzego Turka

  • „Eroica” (1957) – powstaniec 
  • „Gdzie jest generał…” (1963) – żołnierz WP 
  • „Sami swoi” (1967) – milicjant 
  • „Nie lubię poniedziałku” (1971) – urzędnik 
  • „Nie ma mocnych” (1974) – mieszkaniec wsi 
  • „Miś” (1980) – trener II klasy Wacław Jarząbek
  • „Alternatywy 4” (1983) – docent
  • „Kogel-mogel” (1988) – Zenon Wolański
  • „Rozmowy kontrolowane” (1991) – funkcjonariusz MO
  • „Złotopolscy” (1997–2010) – Józef Garliński, listonosz
Fot.

Źródło: Radio ZET/Wikipedia