Oscar i Złota Palma. Mówi się, że to największe arcydzieło, a nie ma gdzie obejrzeć
Od premiery tego filmowego arcydzieła minęło kilka dekad, a mimo upływu czasu produkcja uznawana jest w dalszym ciągu za największe filmowe arcydzieło. Włoskie dzieło zachwyciło widzów i krytyków z całego świata, co zaowocowało nagrodami. Mimo tego obecnie na próżno można szukać go w internecie.
- W jakiej konwencji nakręcono "Słodkie życie".
- Jakimi statuetkami uhonorowano twórców filmu.
- Kto zagrał we włoskiej produkcji.
Jaki wpływ na włoską kulturę miało "Słodkie życie"?
W 1960 roku, 66 lat temu, światło dzienne ujrzała produkcja, która na zawsze odmieniła historię włoskiego kina. "Słodkie życie" film komediodramatyczny w reżyserii Federico Felliniego, którego scenariusz napisali Fellini, Ennio Flaiano, Tullio Pinelli i Brunello Rondi. Główną rolę Marcella Rubiniego, dziennikarza brukowego, zagrał Marcello Mastroianni. Film przedstawia siedem dni i nocy życia bohatera w Rzymie, w których bezskutecznie poszukuje miłości i szczęścia. Według powszechnie przyjętej interpretacji scenariusz dzieli się na prolog, siedem głównych epizodów rozdzielonych intermezzo oraz epilog.
Rozwiąż quiz, w którym pytamy o oscarowe produkcje. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...
Quiz: Quiz. Cały świat zna te oscarowe hity z USA. Mistrz zdobędzie 15/15
Premiera filmu miała miejsce we Włoszech 5 lutego 1960 roku. Produkcja odniosła sukces zarówno artystyczny, jak i komercyjny, mimo że w niektórych krajach podlegała cenzurze. Film zdobył Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes oraz Oscara za najlepsze kostiumy, a także trzy kolejne nominacje do Oscarów, w tym za najlepszą reżyserię i scenariusz oryginalny. Uznaje się go za przełomowe dzieło kina włoskiego i europejskiego, a dziś klasyfikuje się jako jedno z najwybitniejszych osiągnięć w historii filmu.
W 2008 roku film znalazł się na liście "100 włoskich filmów do ocalenia” opracowanej przez włoskie Ministerstwo Dziedzictwa Kulturowego, obejmującej dzieła mające znaczący wpływ na pamięć zbiorową Włoch w latach 1942–1978. Postać fotografa prasowego Paparazza, granego przez Waltera Santesso, dała początek określeniu „paparazzi”, używanemu w wielu językach dla opisania natrętnych fotoreporterów. Mimo ogromnego sukcesu produkcji oraz jej wpływu na kulturę obecnie film jest praktycznie niedostępny dla widzów - na nic szukanie go w internecie i serwisach streamingowych.
Kto zagrał w "Słodkim życiu"?
Reżyser Federico Fellini przy pracy nad "Słodkim życiem" zatrudnił największe gwiazdy włoskiego kina. W produkcji zagrali między innymi:
- Marcello Mastroianni - Marcello Rubini;
- Anita Ekberg - Sylvia;
- Anouk Aimée - Maddalena;
- Yvonne Furneaux - Emma;
- Lex Barker - Robert;
- Magali Noël - Fanny;
- Alain Cuny - Steiner;
- Nadia Gray - Nadia;
- Walter Santesso - Paparazzo;
- Valeria Ciangottini - Paola;
- Riccardo Garrone - Riccardo.
Skąd reżyser czerpał inspiracje podczas kręcenia "Słodkiego życia"?
Fellini czerpał inspirację z mody damskiej lat 50., szczególnie sukien typu "worek”, które fascynowały go swoją poetycką ambiwalencją: luksus i pustka moralna równocześnie. Scenograf Piero Gherardi stworzył ponad 80 lokacji w studiach Cinecittà, w tym Via Veneto i kopułę Bazyliki św. Piotra. Niektóre sceny realizowano w plenerach, np. przyjęcie w zamku Bassano di Sutri.
Z jakim odbiorem spotkała się włoska produkcja?
Produkcja ukazuje rozpad moralny rzymskiego społeczeństwa końca lat 50. poprzez siedem epizodów, odzwierciedlających grzechy, cnoty lub dni stworzenia. Fellini stosuje narrację fragmentaryczną, spiralne przejścia i kontrasty noc–dzień, tworząc efekt estetyki dysonansu. Marcello Rubini symbolizuje rozdwojenie między obowiązkami dziennikarskimi a potrzebą życia pełnego uczuć.
Film zdobył Złotą Palmę w Cannes 1960 i Oscara za kostiumy, odniósł sukces frekwencyjny w Europie i USA. Krytycy chwalili nowatorską strukturę narracyjną; "The New York Times" określił film jako obraz społeczeństwa w rozkładzie, a Roger Ebert uznał go za jeden z najlepszych filmów Felliniego.
Źródło: Radio ZET/ Wikipedia/Filmweb