Najsmutniejsza animacja, jaka istnieje. Nie sposób obejrzeć jej 2 razy
To nie jest animacja, którą można by obejrzeć wieczorem z dziećmi. Choć produkcja jest wizualnie piękna, przedstawia historię tak bolesną, że mało kto chce wracać do niej drugi raz. Stwierdzenie, że to najsmutniejsza animacja, jaka powstała, nie jest ani trochę na wyrost. Dlaczego?
Z tego artykułu dowiesz się:
- Jak film został oceniony przez krytyków i historyków.
- Dlaczego „Grobowiec świetlików” jest uznawany za jedną z najsmutniejszych animacji świata.
- O czym opowiada fabuła filmu i jak wygląda los jego bohaterów.
Najsmutniejsza animacja na świecie
Choć na pierwszy rzut oka niewiele może na to wskazywać, to “Grobowiec świetlików” jest animacją oscylującą wokół tematu II wojny światowej. Niecodzienny sposób przedstawienia tego kawałka historii, prawda? A jednak - “bajką” również da się opowiedzieć o jednej z największych tragedii, jaka spotkała ludzkość. Jest to o tyle paradoksalne, że bohaterami produkcji nie są dzielni żołnierze walczący na froncie, a dzieci - najtragiczniejsze ofiary każdej wojny, za którą stoją przecież dorośli.
Quiz: Znawca kina zna te kultowe arcydzieła. Ty możesz nie zdobyć w tym quizie 100%
Japońska animacja z 1988 roku w reżyserii Isao Takahaty, wyprodukowana została przez Studio Ghibli (“Mój sąsiad Totoro”, “Spirited Away: W krainie bogów”, “Ruchomy zamek Hauru”). Film powstał na podstawie autobiograficznej noweli Akiyukiego Nosaki, opowiadającej o jego traumatycznych doświadczeniach z czasów II wojny światowej.
Historyk animacji, Ernest Rister, porównał animację do “Listy Schindlera” Stevena Spielberga. Określił ją “najbardziej ludzką animacją, jaką widział”. Wielu krytyków uznało “Grobowiec świetlików” jedną z najbardziej poruszających animacji, jakie kiedykolwiek powstały.
O czym jest “Grobowiec świetlików”?
Akcja filmu rozgrywa się pod koniec II wojny światowej w Japonii. Głównymi bohaterami są 14-letni Seita i jego 4-letnia siostra Setsuko, którzy po amerykańskim nalocie tracą matkę. Dzieci są zmuszone do samodzielności w zrujnowanym wojną kraju. Początkowo trafiają do krewnej, której udało się przeżyć wojnę, jednak ta okazuje się być dla nich zbyt okrutna. Seita i Setsuko postanawiają uciec. Nie mają się gdzie podziać, nie mają co jeść. Seita stara się chronić młodszą siostrę, ale sytuacja jest coraz bardziej beznadziejna. Kochające się rodzeństwo spotyka najgorszy możliwy los.
Nie ma tu miejsca na fantazję czy szczęśliwe zakończenie; animacja skupia się na fizycznym i emocjonalnym rozpadzie dzieci pozbawionych opieki, jakich w trakcie i po wojnie były setki tysięcy. Film przedstawia bolesny obraz tego, co miało i ma miejsce w wielu miejscach na świecie. Po obejrzeniu go raz trudno zdecydować się na ponowny seans.
Źródło: RadioZET/Wikipedia