Grał w „Janosiku” i „Lalce”. Dziś kończyłby 106 lat, a wielu Polaków nie pamięta jego nazwiska

3 min. czytania
19.11.2026 08:09
Obserwuj nas na Google

Janusz Kłosiński był legendą polskiego kina i telewizji. Aktor zagrał w wielu kultowych produkcjach, z czasem zyskując miano mistrza drugiego planu i jednego z najbardziej lubianych polskich artystów. Jego dobra passa skończyła się jednak niespodziewanie na początku lat 80. Wystarczyło jedno zdanie, by przekreślić wszystko, na co pracował latami... 

Mężczyzna w białym fartuchu, z poważnym wyrazem twarzy, w tle przezroczyste szkło.
fot. Film Polski

Z tego artykułu dowiesz się:

  • Jak rozwijała się kariera Janusza Kłosińskiego na ekranie i scenie.
  • Dlaczego Janusz Kłosiński stał się kontrowersyjną postacią.
  • Co spowodowało utratę popularności przez Janusza Kłosińskiego.
  • Które wydarzenia wpłynęły na wycofanie się Kłosińskiego z życia publicznego.
Nie przegap

Spec od ról drugoplanowych

Urodzony 19 listopada 1920 roku Janusz Kłosiński jeszcze przed wojną podjął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Obranego wówczas kierunku nigdy nie ukończył - zamiast tego pod koniec lat 40. zdał egzaminy do Akademii Teatralnej, próbując swoich sił na scenie i przed kamerą. Na ekranach debiutował w 1952 roku, a po raz ostatni mogliśmy go oglądać w 2007 roku, co oznacza, że w świecie artystycznym obecny był przez blisko 55 lat. W trakcie kilku dekad swojej kariery zagrał setki ról, na trwałe zapisując się na kartach polskiego  kina i telewizji. W jego dorobku znajdziemy występy w takich hitach, jak:

  • „Ogniomistrz Kaleń” (major Żubryd)
  • „O dwóch takich, co ukradli księżyc” (Mortadella)
  • „Niewiarygodne przygody Marka Piegusa” (Wieńczysław Nieszczególny)
  • „Czterej pancerni i pies” (Czernousow)
  • „Janosik” (zbójnik Kuśmider”)
  • „Niespotykanie spokojny człowiek” (Stanisław Włodek)
  • „Czterdziestolatek” (dyrektor Wardowski)
  • „Lalka” (rządca Wirski)
  • „Dom” (wachmistrz Antoni Kłos)

Rozwiąż quiz, w którym pytamy o polskie seriale. Tylko mistrz zdobędzie komplet punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Quiz: 8 pytań o polskie seriale. Znasz "Miodowe lata", "Ranczo", "Rodzinę zastępczą"?

Screen Filmpolski.pl
1/8 Z jakiego miasta przybyła do Wilkowyj Lucy w "Ranczu"?

Podpadł widzom i nigdy nie zdołał wrócić na szczyt

Choć był wielką gwiazdą, nie zawsze wiodło mu się dobrze. W jego spektakularnej karierze mocno namieszała bowiem... polityka. Kłosiński nigdy nie krył sympatii do władz komunistycznych i sam przez lata był czynnym działaczem PZPR. Uczestniczył w państwowych uroczystościach, a w latach 70. został nawet sekretarzem Komitetu Zakładowego partii przy Teatrze Narodowym. Artysta miał być także ulubionym aktorem samego towarzysza Edwarda Gierka.

Choć wielu widzom i aktorom nie podobała się ta pozaartystyczna działalność Kłosińskiego, żywili do niego sympatię i ogromny szacunek. Wszak aktor był wówczas jedną z największych gwiazd polskiego kina, ale i teatru. Nie tylko występował na scenie, ale w latach 70. objął również posadę dyrektora Teatru Nowego w Łodzi.

Stosunek publiczności do aktora zmienił się jednak diametralnie na początku kolejnej dekady. Wystarczyło jedno zdanie, by Kłosiński stracił wszystko to, na co pracował latami i stał jedną z najbardziej znienawidzonych polskich gwiazd.

Zobacz także

Serialowy zbójnik Kuśmider z „Janosika” w grudniu 1981 roku, na oczach milionów widzów, podziękował generałowi Wojciechowi Jaruzelskiemu za wprowadzenie stanu wojennego i wyprowadzenie wojska na ulice. Zapewnił jednocześnie, że w przeciwieństwie do wielu kolegów z branży, nie będzie bojkotował mediów publicznych, tym samym piętnując ich działania. Aktor kontynuował więc karierę, z każdym dniem spotykając się jednak z coraz większym ostracyzmem. Choć nie był jedynym artystą, który wspierał władze, dla wielu stał się kozłem ofiarnym i symbolem zdrady.

Od aktora odwróciła się nie tylko spora część branży, ale i widzowie, czego dowodem był występ Kłosińskiego w jednym ze spektakli prezentowanych na deskach Teatru Narodowego. Kiedy pojawił się na scenie, z miejsca został wyklaskany - widzowie, klaszcząc, uniemożliwili mu wygłoszenie kwestii. Mimo to artysta „dograł” do końca, składając jednak kolejnego dnia rezygnację na ręce dyrektora teatru. Wiedział już, że to koniec jego kariery, przynajmniej tej scenicznej. „Dla aktora to oznacza śmierć za życia” - powiedział w rozmowie z „Ikonami Srebrnego Ekranu”.

Aktor na lata zupełnie wycofał się z życia publicznego, jedynie od czasu do czasu wracając na małe i duże ekrany. Mimo przykrości, jakie spotkały go po wygłoszeniu pamiętnej deklaracji, nigdy nie potępił władz PRL ani decyzji o wprowadzeniu stanu wojennego. Zmarł tuż przed 97. urodzinami - 8 listopada 2017 roku. Zgodnie z jego ostatnią wolą, nie ujawniono miejsca pochówku.

Zdjęcie czarno-białe przedstawiające kobietę i mężczyznę w mundurach wojskowych z uśmiechem.
Fot. Film Polski
Kadr z serialu \"Czterej pancerni i pies\"

Źródło: Radio ZET/ Wikipedia/Świat Seriali/Onet Kultura