Prawdziwa ikona polskiego kina. Gdyby żył, dziś obchodziłby 95. urodziny

Mariusz Dmochowski przyszedł na świat 29 października 1930 roku w Piotrkowie Trybunalskim. Ćwierć wieku później ukończył studia na warszawskiej PWST i rozpoczął obfitującą w sukcesy karierę aktorską. Odpowiadając na pytanie, dlaczego zdecydował się właśnie na tę ścieżkę, przyznawał, że spodobała mu się możliwość bycia wieloma różnymi osobami.

„Kim to ja nie chciałem być? Może właśnie dlatego zostałem aktorem, że zawód ten ciągle pozwala być kimś innym: władcą i sługą, wieśniakiem i panem. Jedną z opcji była kariera śpiewaka operowego. Otrzymałem staranne wykształcenie muzyczne. Zacząłem studiować w konserwatorium wokalistykę. Zrezygnowałem jednak z tego. Byłem skłonny do przeziębień, angin, za dużo paliłem.” – mówił w jednym z wywiadów.

Test dla znawców polskich filmów. Podejmujesz wyzwanie? Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Poznasz kultowy film z PRL po kadrze? Młodzież przegra na 4. Pytaniu

1/15 Z którego filmu pochodzi ten kadr?

"Polowanie na muchy"

"Konsul"

"Kochaj albo rzuć"

Dalej

Najważniejsze role Mariusza Dmochowskiego

Na ekranach debiutował w 1957 roku rolą por. Korwina-Makowskiego w filmie „Eroica” Andrzeja Munka. W międzyczasie rozpoczął też karierę teatralną. Występował na deskach warszawskich teatrów: Polskiego, Powszechnego, Narodowego, Nowego i Współczesnego. Widzowie pokochali go jednak za jego filmowe i serialowe wcielenia. Gwiazdor zasłynął z ról w takich hitach, jak:

• „Stawka większa niż życie” (gruppenführer Fischer)
• „Hrabina Cosel” (August II Mocny)
• „Lalka” (Stanisław Wokulski)
• „Pan Wołodyjowski”, „Przygody Pana Michała”, „Czarne chmury” (hetman Jan Sobieski)
• „Barwy ochronne” (prorektor Bolesław)
• „Trędowata” (hrabia Barski)
• „Sprawa Gorgonowej” (prokurator Krynicki)
• „Kariera Nikodema Dyzmy” (Jan Terkowski)
• „Zmiennicy” (Tadeusz Koniuszko)

„Większość moich ról stanowili bohaterowie skomplikowani psychicznie, trudni, z kompleksami. Starałem się zawsze dotrzeć do pobudek, jakie nimi kierowały, rozszyfrować przyczyny, dla których byli właśnie tacy” – mówił artysta, podsumowując swoją karierę.

Nie tylko aktorstwo

Dmochowski już po studiach zaangażował się w działalność polityczną, co miało prowadzić do wielu konfliktów w małżeństwie z aktorką Aleksandrą Dmochowską. Podczas gdy gwiazdor wstąpił do PZPR i sprawował mandat poselski przez dwie kadencje, jego ukochana pracowała społecznie na rzecz Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie i angażowała się w działalność opozycyjną. Sam aktor dopiero na początku lat 80. doznał gwałtownej przemiany i czynnie pomagał… członkom „Solidarności”. Wielu uznało wówczas, że jego intencje nie były do końca szczere i że uległ namowom żony.

„Byłem w partii i nie wypieram się tego. Wierzyłem, że ustrój polityczny, w jakim żyłem i który, poniekąd, tworzyłem, ma sens. Ale... okazało się, że nie miał.” – zapewniał kilka lat przed śmiercią.

Fot.

Odszedł krótko po śmierci ukochanej żony

Choć aktor słynął z romansów i słabości do trunków, przez dekady tworzył małżeństwo z Aleksandrą Krawczyk (później Dmochowską), z którą doczekał się córki Elżbiety. Para, mimo licznych kryzysów, uchodziła za zgrany duet. Artysta w wielu wywiadach podkreślał, że to właśnie aktorka, którą poznał na korytarzu szkoły teatralnej w latach 50., była miłością jego życia. Kiedy okazało się, że ukochana zachorowała na nowotwór, robił wszystko, by ulżyć jej w cierpieniu. Mimo długiej i trudnej walki, Dmochowska zmarła wiosną 1992 roku. Jej małżonek dołączył do niej zaledwie kilka miesięcy później – 7 sierpnia 1992 roku. Mówi się, że z rozpaczy po stracie żony, pogrążył się w nałogu, który ostatecznie wyniszczył jego zdrowie. Artysta miał 61 lat.

Źródło: Radio ZET/Wikipedia/Świat Seriali