Radio ZET
Rozrywka
Filmy i seriale
Niektórzy sądzą, że to najlepszy polski film lat 70. Tylko dla wytrawnych widzów

Niektórzy sądzą, że to najlepszy polski film lat 70. Tylko dla wytrawnych widzów

Martyna Zielonka

2 min. czytania

23.11.2025 16:04

Tadeusz Konwicki nazywał to dzieło „autobiograficznym esejem filmowym”. W „Jak daleko stąd, jak blisko” – podobnie jak w wielu innych produkcjach – nawiązywał do doświadczeń swojego pokolenia, a także własnej przeszłości, mieszając jednocześnie rzeczywistość z metafizyką i światem duchów. Film, choć trudny w odbiorze, przypadł do gustu wielu widzom i krytykom; do dziś pozostaje jedną z najbardziej cenionych polskich produkcji lat 70.

Z tego artykułu dowiesz się:

Jak prezentuje się fabuła filmu „Jak daleko stąd, jak blisko”.
Kto zagrał w produkcji Tadeusza Konwickiego.
Jak ten obraz ocenili widzowie i krytycy.

Arcydzieło Tadeusza Konwickiego

„Autorski film wybitnego pisarza i reżysera. Po raz pierwszy Konwicki próbuje przenieść na ekran szczególny, poetycki klimat swojej prozy: swobodne przenikanie się czasu i miejsc, obsesyjny powrót do wspomnień dzieciństwa na utraconej Wileńszczyźnie i reminiscencje z czasów wojny.” – można było przeczytać w „Leksykonie polskich filmów fabularnych”, we wpisie Joanny Piątek z 1997 roku.

Ta krótka, choć treściwa notka, mówi wiele o twórczości Tadeusza Konwickiego. Słynny prozaik, scenarzysta i reżyser po latach pisania scenariuszy do produkcji innych twórców, z czasem zdecydował się przenieść na ekrany własne historie. Już jego debiut filmowy – „Ostatni dzień lata” – odniósł ogromny sukces artystyczny, zdobywając m.in. Grand Prix Międzynarodowego Festiwalu Filmów Dokumentalnych i Krótkometrażowych w Wenecji. Równie duże uznanie zyskały także kolejne dzieła reżysera, czyli „Salto” i wspomniane „Jak daleko stąd, jak blisko”. W tym ostatnim twórca podkreślał swoją nostalgię za wielokulturowymi Kresami Wschodnimi, snując w międzyczasie refleksję na temat okrucieństw wojny i doświadczeń z tamtego okresu.

Rozwiąż quiz filmowy. Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…

Quiz: Oto prawdziwe perły polskiej kinematografii. Połączysz tytuł filmu z reżyserem?

1/15 "Miś"

Stanisław Tym

Marek Koterski

Stanisław Bareja

„Jak daleko stąd, jak blisko”. Fabuła filmu, obsada, recenzje

Głównym bohaterem produkcji jest czterdziestoletni Andrzej. Mężczyzna odbywa symboliczną podróż w przeszłość. Ma nadzieję, że dzięki niej uda mu się wyjaśnić przyczyny samobójstwa jego przyjaciela Maksa. W ślad za Andrzejem podąża grupa zagadkowych przebierańców w strojach chochołów i aktor Włodek. Podczas onirycznej wędrówki bohater spotyka widma osób, z którymi był niegdyś związany. Są wśród nich m.in. partyzancka miłość Musia, rodzice, pierwsza żona Joasia i towarzysz dziecięcych zabaw Szloma.

Film trafił na ekrany w 1971 roku, przyciągając uwagę widzów i krytyków nie tylko nazwiskiem cenionego reżysera i scenarzysty, ale doborową obsadą. W rolach głównych możemy zobaczyć bowiem wielkie gwiazdy polskiego kina: Andrzeja Łapickiego, Gustawa Holoubka, Maję Komorowską, Alicję Jachiewicz, Ewę Krzyżewską, czy Annę Dymną (wówczas jeszcze Dziadyk). Krytycy nazywali film Konwickiego „popisem kreacyjnych możliwości kina”, bez precedensu w kinie światowym. Produkcja do dziś cieszy się zresztą ogromnym uznaniem, o czym świadczą oceny pozostawione w serwisie Filmweb – 7,6/10 (widzowie), 7,5/10 (krytycy).