Radio ZET
Rozrywka
Filmy i seriale
Jeden z najważniejszych pisarzy, ale nie wszyscy znają. Jego rodzice byli z Polski

Jeden z najważniejszych pisarzy, ale nie wszyscy znają. Jego rodzice byli z Polski

Redakcja

2 min. czytania

07.03.2026 13:10

Georges Perec był francuskich pisarzem, eseistą i filmowcem odnajdującym się w kinie eksperymentalnym. Uznawany jest za jednego z najważniejszych współczesnych twórców, ale jego twórczość nie jest jednak powszechnie znana. Perec miał też polskie korzenie.

Z tego artykułu dowiesz się:

Georges Perec był cenionym na całym świecie artystą. Miał rodziców z Polski.
Twórczość Georgesa Pereca. Dlaczego trudno było przełożyć ją na inne języki?
Georges Perec był też filmowcem. Nakręcił cztery eksperymentalne dzieła.

Georges Perec wybitnym pisarzem. Jego rodzice pochodzili z Polski

Georges Perec był francuskim pisarzem, eseistą i filmowcem, a także członkiem eksperymentalnej grupy literackiej OuLiPo, którą założyli Raymond Queneau i Francois Le Llionnais. Perec miał polskie korzenie. Przyszły artysta urodził się w 1936 roku w Paryżu, w dzielnicy robotniczej w rodzinie polskich Żydów. Ojcem był Icek Judko Perec pochodzący z Lubartowa, matką Cyryla Szulewicz z Warszawy. Do Francji wyjechali w 1920 roku. Ojciec Pereca walczył w 1940 roku we francuskiej armii i zginął na froncie. Matka zmarła w obozie koncentracyjnym.

Jak dobrze orientujesz się w literaturze? Jesteś mistrzem, jeśli zgarniesz 100 proc. punktów! Dalsza część artykułu znajduje się pod quizem.

Quiz: Quiz z literatury. Przypiszesz pisarza do książki? Wstyd mieć mniej niż 50%

1/14 Henryk Sienkiewicz:

"Quo Vadis"

"Lalka"

"Pan Cogito"

Kariera Georgesa Pereca. Z czego był najbardziej znany?

Georges Perec studiował socjologię i historię i już wtedy publikował eseje i recenzje we francuskich magazynach: Nouvelle Revue Française oraz Les Lettres nouvelles. Po krótkiej służbie wojskowej (lata 50.) rozpoczął swoją przygodę z pisaniem. W międzyczasie pracował jako archiwista w laboratorium i szpitalu. Zawód porzucił dopiero pod koniec lat 70. W 1981 roku wyjechał do Australii, skąd wrócił z powodu pogarszającego się stanu zdrowia. Zmarł w 1982 roku na raka płuc (był nałogowym palaczem). Perec uważany był za jednego z najważniejszych literackich awangardzistów w literaturze II połowy XX wieku. Debiutował powieścią "Rzeczy" z 1965 roku, za którą otrzymał nagrodę Renaudot. W kolejnych latach publikował eksperymentalne książki takie jak:

"O sztuce oraz sposobach usidlenia kierownika działu w celu upomnienia się o podwyżkę"
"Zniknięcia"
"Pamiętam że"
"Życie instrukcja obsługi"
"Kondotier".

Perec przyjmował logicznie zamkniętą fabułę dzieła, co jak podkreślano, sprawiało, że trudno było tłumaczyć powieści autora na inne języki. To właśnie słaba przekładalność sprawiła, że twórczość Pereca nie stała się rozpoznawalna w Polsce. Francuz wydał m.in. książkę "La Disparition", w której nie używał litery "e". Największą sławę przyniosła mu natomiast powieść "Życie instrukcja obsługi", która była również sukcesem komercyjnym i dzięki niej mógł porzucić pracę archiwisty.

Georges Perec był też filmowcem

Perec w trakcie swojej kariery interesował się też sztuką filmową. Stworzył cztery eksperymentalne filmy. Debiut był ekranizacją własnej powieści "Człowiek, który śpi". Produkcja opowiadała historię 25-letniego studenta z Paryża i jego obojętność wobec otaczającego świata. Obraz zdobył nagrodę Prix Jean Vigo. Ponadto w dorobku Pereca były filmy: