Radio ZET
Rozrywka
Muzyka
Polacy śpiewają, a nie wiedzą, jaka tragiczna historia kryje się za tekstem hitu lat 70.

Polacy śpiewają, a nie wiedzą, jaka tragiczna historia kryje się za tekstem hitu lat 70.

Kacper Jedynak

2 min. czytania

04.03.2025 10:31

Budka Suflera wylansowała mnóstwo ponadczasowych hitów. Jeden z nich jest szczególny, ponieważ kryje się za nim przerażająca historia. To hołd dla tragicznie zmarłych polskich himalaistów.

Budka Suflera to polski zespół rockowy założony w Lublinie w 1974 roku przez Krzysztofa Cugowskiego i Romualda Lipko.
Wylansowali wiele hitów. Jednym jest "Cień wielkiej góry".
To hołd dla zmarłych polskich himalaistów.

Ten hit lat 70. to hołd dla zmarłych himalaistów

Budka Suflera to polski zespół rockowy założony w Lublinie w 1974 roku przez Krzysztofa Cugowskiego i Romualda Lipko. Przez wiele dekad swojej działalności wylansowali mnóstwo hitów. Jeden z nich to klasyk lat 70. Mało kto wie, że tekst niesie ogromne przesłanie. "Cień wielkiej góry" to hołd dla tragicznie zmarłych polskich himalaistów, którzy 2 lata wcześniej zginęli podczas pierwszej powojennej wyprawy w Himalaje. Byli to Zbigniew Stepka i Andrzej Grzązka.

Quiz: Ludzi dobrej woli jest więcej? Przypisz tekst hitu PRL do muzyka [Quiz]

1/15 "To był maj, pachniała Saska Kępa"

Alicja Majewska

Maryla Rodowicz

Irena Santor

Himalaistów uhonorowano tablicą pamiątkową, która została umieszczona na cmentarzu przy ulicy Lipowej w Lublinie, skąd pochodzili. Następnie Budka Suflera stworzyła utwór "Cień wielkiej góry", do którego tekst napisał Adam Sikorski, bliski przyjaciel Stepka. - Ten cień wielkiej góry, który zawisł nad losem mojego uśmiechniętego przyjaciela, nade mną wisiał przez cały czas - wyjaśniał w jednym z odcinków swojego programu na YouTube.

Schodzili i nagle ruszyła lawina. Nie mieli żadnych szans

Zbigniew Stepka to poeta i radiowiec, od dzieciństwa pasjonował się górami. To on zaproponował szalony pomysł zdobycia niezdobytych szczytów Himalajów Zachodnich z jedenastoma członkami lubelskiego Klubu Wysokogórskiego. Po zebraniu odpowiedniego sprzętu i funduszy, wyruszyli na wyprawę, mając odpowiednie szkolenia i doświadczenie. Sprzyjały im także dobre warunki pogodowe.

W dniu 17 sierpnia 1973 roku Stepka zaplanował rozpoznanie szczytu CB12 na wysokości 6252 metrów, zabierając ze sobą Andrzeja Grzązka, Teresę Rubinowską (jedyną kobietę w ekspedycji) i Edwarda Zawadzkiego, członka grupy wspomagającej. Po pokonaniu 400-metrowej bryły lodu bez trudności, misja wydawała się zmierzać ku sukcesowi. Niestety, podczas schodzenia niespodziewanie ruszyła lawina, przed którą nie mieli szans się obronić. Rubinowska i Zawadzki wrócili do bazy i powiadomili pozostałych o tragedii. Po dwóch tygodniach podjęto próbę odnalezienia ciał, lecz bez powodzenia. Jedynym śladem, który przetrwał, był czekan Grzązka.

Źródło: Radio ZET/Gazeta.pl