Jest ikoną polskiej muzyki. Musiał ukrywać się pod pseudonimem
Seweryn Krajewski to legenda PRL-u. Stworzył mnóstw ponadczasowych utworów, które zachwyciły Polaków zarówno ze starszych, jak i młodszych pokoleń. Nie każdy jednak wie, że przez pewien czas artysta musiał ukrywać się pod pseudonimem. Miał ku temu ważny powód.
Z tego artykułu dowiesz się:
- Dlaczego Seweryn Krajewski używał pseudonimu Robert Marczak.
- Jakie ponadczasowe utwory stworzył Seweryn Krajewski.
- Które zespoły były początkiem kariery Seweryna Krajewskiego.
- Co sprawiło, że Seweryn Krajewski zdobył Nagrodę Polskiej Federacji Jazzowej w 1967 roku.
Seweryn Krajewski ukrywał się pod pseudonimem
Seweryn Krajewski podobnie jak wielu innych polskich artystów, debiutował w czasach PRL-u. Był to okres w dziejach Polski, kiedy rozwijała się szeroko pojęta kultura. Powstały nie tylko legendarne piosenki, ale również kultowe filmy i seriale. Mnóstwo artystek i artystów zdobywało wtedy sławę. W tym gronie znalazł się Seweryn Krajewski.
Rozwiąż muzyczny quiz. Tylko mistrz zdobędzie komplet punktów! Dalszą część artykułu znajdziesz pod quizem…
Quiz: Pamiętasz koncerty w czasach PRL-u? Młodzież utknie już na 3. pytaniu
Seweryn Krajewski urodził się 3 stycznia 1947 roku w Nowej Soli. Jest polskim kompozytorem, piosenkarzem oraz multiinstrumentalista. Przez wiele lat był liderem muzycznego zespołu Czerwone Gitary. Do legendarnej grupy dołączył w 1965 roku. Tam wspólnie z Jerzym Kosselą i Krzysztofem Klenczonem śpiewali skomponowane głównie przez siebie piosenki. Co ciekawe na pierwszych plakatach grupy na próżno można było szukać sylwetki czy nazwiska Krajewskiego. Wszystko przez to, że w tamtych czasach, zainteresowanie muzyką rockową nie było mile widziane przez nauczycieli szkoły muzycznej. Krajewski, obawiając się więc skreślenia z listy uczniów szkoły muzycznej, wymyślił pseudonim „Robert Marczak”, który zaczerpnął z książki telefonicznej.
Seweryn Krajewski legendą polskiej estrady
Seweryn Krajewski ma na koncie kompozycje do licznych polskich ponadczasowych utworów, które zachwyciły Polaków. Są to m.in. takie piosenki jak: „Nie zadzieraj nosa”, „Takie ładne oczy”, „Anna Maria”, „Takie ładne oczy”, „Niech żyje bal”, „Ciągle pada:, „Remedium”, „Dzień jeden w roku”, „Tak bardzo się starałem”, „Uciekaj moje serce”, czy „Chodź, przytul, przebacz”.
Seweryn Krajewski dorastał w Sopocie, gdzie wspólnie z rodziną przeprowadził się w 1949 roku. Ukończył w klasie skrzypiec Państwową Szkołę Muzyczną i Liceum Muzyczne w Gdańsku. W czasach szkolnych był gitarzystą oraz wokalistą w zespołach Błękitni i Złote Struny. Od roku 1963 współpracował z zespołem Pięciolinie, a później z Czerwono-Czarnymi. Pod koniec 1965 roku dołączył do zespołu Czerwone Gitary.
Ważnym momentem w karierze Seweryna Krajewskiego był rok 1967. Wówczas na 5. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu za utwory „Co za dziewczyna” i „Stracić kogoś” otrzymał za debiut kompozytorski Nagrodę Polskiej Federacji Jazzowej. Z zespołem Czerwone Gitary, Krajewski rozstał się w 1997 roku i kontynuował solową karierę. Nagrywał albumy muzyczne w klimacie pop oraz ballady. Jest również autorem muzyki filmowej m.in. do takich produkcji jak: „Och, Karol”, „Wakacje w Amsterdamie”, „Kogel-mogel”, „Galimatias, czyli kogel-mogel II”, „Uprowadzenie Agaty”.
Źródło: Radio ZET/ Wikipedia