Dziś kończyłby 87 lat. Niektórzy Polacy myślą, że nazywał się „Niemen”

Nie tylko śpiewał, ale i komponował muzykę, pisał teksty i grał na kilku instrumentach. Czesław Niemen był człowiekiem-orkiestrą, który całe swoje życie poświęcił karierze estradowej. Zamiłowanie do muzyki wyniósł już z rodzinnego domu – jego tata grał w zespole muzycznym założonym przed wojną w miejscowym domu kultury, a matka z siostrami śpiewały w chórze kościelnym. On sam początkowo grał głównie na organach i bajanie (rosyjska odmiana akordeonu), uświetniając swoimi występami szkolne przedstawienia.

Jeden z najwybitniejszych polskich artystów

Muzyka z czasem stała się jego największą pasją. By doskonalić swoje umiejętności, zapisał się na uczelnię muzyczną w Grodnie. Choć szybko dostrzeżono jego talent, zaledwie po roku od rozpoczęcia zajęć, relegowano go ze szkoły. Powód? Dość prozaiczny – zbyt dużo nieobecności. Kiedy pod koniec lat 50. został repatriowany do powojennej Polski w ramach ostatniej fali masowych wysiedleń Polaków z Kresów Wschodnich, ponownie podjął naukę. Tym razem zdecydował się na klasę fagotu w średniej szkole muzycznej. W międzyczasie grywał też w studenckich teatrach, kabaretach i klubie Żak w Gdańsku, wykonując głównie utwory latynoamerykańskie.

Jak dobrze znasz polską muzykę? Sprawdź swoją wiedzę! Resztę artykułu znajdziesz pod quizem...

Quiz: Pamiętasz, kto to śpiewał? Połącz tytuł z muzykiem

1/15 "Nie płacz Ewka" to hit z repertuaru

Maanamu

Budki Suflera

Perfectu

Dalej

Jego kariera na dobre rozkręciła się w latach 60. Wtedy też za namową Franciszka Walickiego zmienił swoje rodowe nazwisko „Wydrzycki” na „Niemen” i zaczął występować zarówno na polskich, jak i zagranicznych scenach. O muzyku naprawdę głośno zrobiło się w 1967 roku, kiedy pojawił się na 5. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu i wykonał swój najsłynniejszy utwór – „Dziwny jest ten świat”. Piosenka zdobyła m.in. nagrodę Polskiego Radia, a Niemen stał się idolem nastolatków, którzy ten hitowy protest song uczynili swoim hymnem. Potem tych znakomitych kawałków zaczęło pojawiać się więcej – cała Polska nuciła takie przeboje, jak „Wiem, że nie wrócisz”, „Czy mnie jeszcze pamiętasz”, „Płonąca stodoła”, "Pod papugami", czy „Wspomnienie”. Artysta wydał w sumie 18 płyt, na który znalazły się jego własne kompozycje, utwory, które powstały we współpracy z wybitnymi polskimi tekściarzami i muzykami, muzyczne wersje poezji, czy covery.

Zobacz także

Polacy doskonale pamiętają ten hit z lat 80. Miała go zaśpiewać inna artystka

Polacy pokochali ten hit. Mało brakowało, a nigdy nie ujrzałby światła dziennego

Hit lat 70. powstał na potrzeby filmu. Niewiele osób wie, że piosenka ratuje życie

Wierzył, że zdoła pokonać chorobę

Czesław Niemen do tego stopnia kochał muzykę, że nie porzucił pracy nawet wtedy, gdy lekarze zdiagnozowali u niego raka układu chłonnego. Jego salon w warszawskim mieszkaniu miał przypominać wówczas studio nagrań – pełno w nim było sprzętu muzycznego i komputerowego, płyt oraz sprzętów do tworzenia i obrabiania muzyki. On sam, początkowo miał nadzieję, że uniknie szpitala, a tym samym leczenia farmakologicznego i operacji. Był przekonany, że wystarczą metody naturalne, dlatego starał się sam siebie leczyć. Kiedy okazało się, że jego stan się pogarsza, ostatecznie zgodził się na operację.

„Czesław był pełen ekologii. Urodził się w maleńkiej wiosce, w dawnej Polsce. Ze starszą siostrą chodził na grzyby do okolicznych lasów. Kiedy po latach odwiedził to miejsce, ze smutkiem opowiadał: ‘To już nie moja pamięć’. Mieli tam rzeczkę, ale rzeczka została celowo osuszona przez jakichś urzędników lokalnych, którzy mieli wizję poprawiania przyrody. Kiedy Czesław po operacji dochodził do siebie, jeszcze stoczył zwycięską walkę z ludźmi, którzy chcieli wyciąć stareńką akację stojącą przed naszym domem. Dla niego natura była rodzajem Boga” – wspominała żona artysty, Małgorzata.

Czesław Niemen zmarł 17 stycznia 2004 roku w Centrum Onkologii w Warszawie wskutek powikłań związanych z zapaleniem płuc, na które zapadł w szpitalu. Miał 64 lata. Ciało artysty, zgodnie z jego życzeniem, skremowano.

Źródło: Radio ZET/ Wikipedia/muzeumjazzu.pl