Radio ZET
Rozrywka
Kultura
W PRL-u był bożyszczem kobiet. Mało kto wie, że zmagał się z tym przez lata

W PRL-u był bożyszczem kobiet. Mało kto wie, że zmagał się z tym przez lata

Kacper Jedynak

2 min. czytania

06.07.2025 16:06

W PRL-u kobiety rzucały w niego kwiatami po zakończonym spektaklu. On nie rozumiał swojej popularności, twierdził, że jest zwyczajnym człowiekiem bez wywyższania się. Zagrał w wielu popularnych produkcjach, z których do dziś jest znany. Przez lata zmagał się z chorobą alkoholową. Oto historia Leszka Herdegena.

Z tego artykułu dowiesz się:

Kim był Leszek Herdegen.
Jak zmagał się z popularnością w czasach PRL.
Jakie były okoliczności śmierci aktora.

Leszek Herdegen – aktor o wielkim talencie i trudnym życiu

Leszek Herdegen urodził się 28 maja 1929 roku w Poznaniu. Był jednym z najbardziej charakterystycznych polskich aktorów powojennych – o głębokim głosie, niezwykłej charyzmie i wyrazistej aparycji. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Aktorską w Krakowie i od początku swojej kariery związał się z krakowskimi scenami teatralnymi, zwłaszcza ze Starym Teatrem im. Heleny Modrzejewskiej.

Quiz: Znawca kina zna te kultowe arcydzieła. Ty możesz nie zdobyć w tym quizie 100%

1/14 "Do utraty tchu”, "400 batów" i "Kobieta jest kobietą” to filmy kojarzone z:

Nową Falą (Francja)

Neorealizmem (Włochy)

Ekspresjonizmem (Niemcy)

Jako 15-latek brał udział w powstaniu warszawskim. Po wojnie zamieszkał w Krakowie. Pisał wiersze, w prasie publikował pierwsze recenzje literackie. Herdegen był nie tylko aktorem teatralnym, ale również filmowym i telewizyjnym. Do jego popularności znacząco przyczyniły się ponadczasowe kreacje aktorskie , zwłaszcza w takich produkcjach jak „Nieznany”, „Faraon” czy „Potop”. Występował również w serialach telewizyjnych, m.in. „Polskie drogi” oraz „Życie na gorąco”.

Przez pewien czas łączył pracę w wydawnictwach literackich z działalnością teatralną. Znany był ze swojej sumienności, a publiczność darzyła go dużą sympatią. W 1964 roku zdobył tytuł „najulubieńszego aktora Krakowa”. W czasach PRL-u był bożyszczem kobiet, a Polki rzucały w niego kwiatami po spektaklach. On sam był zaskoczony swoją popularnością.

Trochę mnie ta popularność zaskakuje. Nie grywam w komediach, nie bywam amantem, występuję z zasady w tzw. repertuarze trudnym. Nie robię także tego, za czym masowy widz rzekomo przepada; nie przyklejam sobie bród, nie nakładam peruk i nie zmieniam się nie do poznania - wyjaśniał w rozmowie z miesięcznikiem "Kino".

Był uzależniony od alkoholu. Zmarł w niejasnych okolicznościach

Jego życie prywatne było jednak dalekie od harmonii. Choć przez lata uchodził za człowieka niezwykle inteligentnego i wrażliwego, zmagał się z chorobą alkoholową, która znacząco wpłynęła na jego karierę. Alkoholizm stopniowo izolował go od środowiska artystycznego i utrudniał kontynuowanie pracy. Z czasem zaczął otrzymywać coraz mniej ról, co jeszcze bardziej pogłębiało jego problemy osobiste i zdrowotne.

Zmarł 15 stycznia 1980 roku w Krakowie, mając zaledwie 50 lat w niewyjaśnionych okolicznościach. Wieloletni przyjaciel aktora, Sławomir Mrożek, w rozmowie z „Rzeczpospolitą" wyznał tylko, że „umarł nagle na serce". Jego śmierć była ciosem dla wielu kolegów z branży, którzy pamiętali go jako aktora o ogromnym potencjale, niespełnionym w pełni przez trudne okoliczności życiowe.

Źródło: Radio ZET/Wikipedia